Καλό μεσημέρι... Όσο καλό μπορεί να είναι το σημερινό...
Καταρχήν να ευχηθώ στην ασπασία να χέρεται το νέο της γατοπαιδάκι και περαστικά.
Εμείς στειρώσαμε τη γατούλα μας χθές, καθόμουν όλη μέρα από πάνω της για να την προσέχω. Τοβράδυ ήθελα να κοιμηθώ δίπλα της αλλά ο πατέρας μου δε με άφησε και είπε ότι θα κάτσει αυτός. Ξενύχτησε όλο το βράδυ ο κακομοίρης... Τεσπα, ξημερώματα λέει άρχισε και περπατούσε κανονικά και ήθελε να βγεί έξω να κάνει την ανάγκη της. Της ανοίγουν την πόρτα όλα καλά μετά την αφήνουν να κάτσει και λίγο έξω... Τα παιδιά της μια μέρα δεν την είδαν και δεν τη γνωρίζανε. Κατα της 5μιση βγήκε από την αυλή και δεν την προλάβανε(!) οι γονείς μου και μπήκε κάτω από ένα αμάξι... Μετά μπήκαν στο σπίτι πιστεύοντας ότι θα ξανάπμπαινε μέσα. Εγώ να μην ξέρω τπτ ωστόσο. Ξυπνάω στις 7 και η γάτα άφαντη!!! Πραγματικά από το πρωί ξάχνουμε όλη τη γειτονιά και τις γύρω γειτονιές και δεν τη βρίσκουμε, εγώ να έχω πλαντάξει στο κλάμα, κι όλα αυτά για μια βλακεία του πατέρα μου... Να πρέπει να πάω και στο σχολείο για τις εξετάσεις... Την αντιβίωση δεν την έχει πάρει ακόμα, δεν ξέρω τι να κάνω πια, το μόνο που κάνω είναι να εύχομαι να είναι καλά και να γυρίσει σύντομα... Δε μπορώ να καταλάβω ρε γαμώτο
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.