αυτη η πανσεληνος μας εχει τσακισει τα νευρα.....
γεγονοτα συμβαινουν , πολλα και δεν προλαβαινουμε να αντιδρασουμε...
εγω εχω μουδιασει...πια...
σημερα ειναι μια μερα πενθους...
μια αγαπημενη φιλη και μορφη εδω μεσα εχασε τον τετραποδο συντροφο της....
δεν θελω να πω πολλα κατι σε αυτο..γιατι δεν ειναι το θεμα....
αλλα νιωθω κατι παραπανω αυτο το φορουμ απο μια δυαδικη πληροφορια στην οθονη...
ειμαστε ολοι κατι παραπανω απο λεξεις και smilies, οι γατες στα αβαταρ οι υπογραφες...ολα πισω τους κρυβουν μια απαλη μυτουλα, ενα τρυφερο νιαουρισμα και απαλα πατουσακια ...
δεν συμφωνουμε, δεν θα συμφωνησουμε, γιατι ειμαστε τοσοι...ποτε βγαζουμε νυχακια σαν τα γατια μας και γρατζουναμε και ποτε κανουμε βαρελακια απο χαρα....
σημερα ομως μπορω να πω οτι μου σηκωθηκε η τριχα.....
εχω στεναχωρηθει πολυ...
ο θανατος ειναι κατι που απαιτει σεβασμο
και ο πονος ειναι κατι που δεν μπορω να διαχειριστω και να απαλυνω και νιωθω αχρηστη...γιατι τελικα δεν μπορω να παρηγορησω τους ανθρωπους που αγαπω (μετρημενοι στα δαχτυλα γιατι ειμαι και μισανθρωπος...)
ναι αυτο λεγεται barman -fenomenon , βγαινεις εξω και λες τον πονο σου παντου.....
κ εγω μπηκα εδω και κλαψουριαζω ...
αλλα τα χω παιξει....

σνιφ σνιφ, κλαψ , λιγμ.....
