Φοβίες

[ΓΙΟΥΛΗ]

επισης φοβαμαι τους πολυ ωραιους αντρες...
εκτος του οτι φοβομουν τη ψωναρα τους, πιστευα οτι θα ειμαι πολυ "λιγη" γι'αυτους
Ανασφαλεια στο φουλ ε?
επισης αν με εβλεπαν με εναν τετοιο, μην τυχον και πουν οτι το μονο που με ενδιαφερει ειναι η φατσα του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

επισης φοβαμαι τους πολυ ωραιους αντρες...
εκτος του οτι φοβομουν τη ψωναρα τους, πιστευα οτι θα ειμαι πολυ "λιγη" γι'αυτους
Ανασφαλεια στο φουλ ε?
επισης αν με εβλεπαν με εναν τετοιο, μην τυχον και πουν οτι το μονο που με ενδιαφερει ειναι η φατσα του...

Αααα εδώ θα διαφωνήσω κάθετα εγώ δεν τους φοβάμαι καθόλου... μα καθόλου... μα καθόλου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Πώς αντιμετωπίζονται οι φοβίες;
Η αντιμετώπιση των φοβιών βασίζεται σε αυτό που ονομάζουμε "έκθεση". Το άτομο υπομένει το άγχος του και έρχεται αντιμέτωπο με την κατάσταση που φοβάται για διάστημα αρκετό ώστε να νιώσει το άγχος του να υποχωρεί. Με αυτόν τον τρόπο αποκτά μία εμπειρία που είναι αντίθετη με την αντίληψή του ότι η κατάσταση που συνδέεται με τη φοβία του είναι όντως επικίνδυνη. Επαναλαμβάνοντας αυτήν την άσκηση πολλές φορές σύντομα η φοβία υποχωρεί. Ωστόσο, για να έχει νόημα η έκθεση, θα πρέπει το άτομο όντως να πιστεύει ότι αν εκτεθεί στην κατάσταση που του προκαλεί φόβο και δε συμβεί τίποτα, τότε όντως ο φόβος του ήταν κάπως υπερβολικός. Σε αντίθετη περίπτωση, απλώς υπομένει με τρόμο τη δυσάρεστη κατάσταση και φυσικά η φοβία του δεν υποχωρεί.

Aμ πριτς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Αααα εδώ θα διαφωνήσω κάθετα εγώ δεν τους φοβάμαι καθόλου... μα καθόλου... μα καθόλου....

μωρε και με ξενερωνουν οταν το παιζουν απιστευτα...αλλα αυτο ειναι θεμα ενος αλλου νηματος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Πώς αντιμετωπίζονται οι φοβίες;
Η αντιμετώπιση των φοβιών βασίζεται σε αυτό που ονομάζουμε "έκθεση". Το άτομο υπομένει το άγχος του και έρχεται αντιμέτωπο με την κατάσταση που φοβάται για διάστημα αρκετό ώστε να νιώσει το άγχος του να υποχωρεί. Με αυτόν τον τρόπο αποκτά μία εμπειρία που είναι αντίθετη με την αντίληψή του ότι η κατάσταση που συνδέεται με τη φοβία του είναι όντως επικίνδυνη. Επαναλαμβάνοντας αυτήν την άσκηση πολλές φορές σύντομα η φοβία υποχωρεί. Ωστόσο, για να έχει νόημα η έκθεση, θα πρέπει το άτομο όντως να πιστεύει ότι αν εκτεθεί στην κατάσταση που του προκαλεί φόβο και δε συμβεί τίποτα, τότε όντως ο φόβος του ήταν κάπως υπερβολικός. Σε αντίθετη περίπτωση, απλώς υπομένει με τρόμο τη δυσάρεστη κατάσταση και φυσικά η φοβία του δεν υποχωρεί.

Aμ πριτς

ενας Κλουνι να μου κανει δωρο μια νυχτοπεταλουδα δηλ.
Χρυσσα, αντε ποτε θα΄ρθεις σπιτι να κερασω μουσταλευρια?
Παυλο, να φερεις και τα βιβλια σου μαζι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

παντως καταπληκτικο το νημα...ψυχοθεραπεια σκετη

Εγώ θα έλεγα μάλλον σκέτη ψυχώ! Δεν βλέπω να θεραπευτηκε κανείς μετά από 35 σελίδες.

Να ρωτησω κατι?
Ειχε κανεις ποτε καμια φοβια για καποιον ανθρωπο?
π.χ. καποιον καθηγητη ή
ας πουμε εστω και φοβια για το διαβασμα εν καιρω εξετασεων?

Στο δημοτικό στην 5η και 6η είχα έναν επίστευτο καραγκιόζη ο οποίος μας χτυπούσε συνέχεια. Λίγιζε το μεσαιο του δάχτυλο και μας χτυπούσε με αυτό στο κούτελο. Ένα παιδάκι θυμάμαι μια φορά το είχε πιάσει από τα μαλλιά και το είχε συρει σε όλη την αίθουσα. Εμένα με ανέβαζε συνέχεια στον πίνακα, όχι για να με εξετάσει αλλά για να με χλευάσει.Έλεγέ: "κοιτάξτε την κάτια, μας έβαλε και τα ωραία της ρούχα σημερα γιατι νομίζει ότι είναι κάτι". Μια φορά στα γενέθλια μου με είχε σηκώσει πάνω και έλεγε πάλι τα ίδια και μερικά για τον πατέρα μου. Το ξέρω ότι φαίνονται υπερβολικά όσα σας λέω αλλά είναι μόνο το 5% της πραγματικότητας. Και όταν το είπα στους δικούς μου, πηγε ο πατέρας μου και τον στόλισε κανονικά. Και η απάντηση του παλιομ@&@&α ήταν ότι λέω ψέματα. "Μα ελάτε τώρα" του λέει "δεν ξέρετε ότι τα παιδια έχουν μεγάλη φαντασία;" Την επόμενη μέρα γυρνάει και μου λέει:"του τα πες εεεεεε;;; ξαναπες τίποτα και θα δεις τι έχει να γίνει"
Που να ξαναμιλήσω. Σας ορκίζομαι ότι δεν έχω μισήσει άνθρωπο ποτέ στην ζωή μου αλλά αυτό που νιώθω για αυτόν, δεν νομίζω να λέγεται αλλιώς.
Ακόμα και πριν από 10 μήνες που τον είδα στο δρόμο ταράχτηκα τοσο πολύ που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Με πιάσαν τα κλάματα και δεν μπορούσα να συνέλθω. Έχει ακόμα την ίδια σκατόφατσα και είχα να τον δω και σχεδόν 20 χρόνια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

πως δεν βοηθα το νημα??
Κατ'αρχας ξερεις οτι δεν ειναι "μονος σου" και κατα δευτερο βλεπεις κατι αλλους φοβους πολυ πιο μεγαλους και λες...μια χαρα ειμαι
επισης βλεπεις και "αστειους" για σενα φοβους και γελας απιστευτα...κι αυτο θεραπεια δεν ειναι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

πως δεν βοηθα το νημα??
Κατ'αρχας ξερεις οτι δεν ειναι "μονος σου" και κατα δευτερο βλεπεις κατι αλλους φοβους πολυ πιο μεγαλους και λες...μια χαρα ειμαι
επισης βλεπεις και "αστειους" για σενα φοβους και γελας απιστευτα...κι αυτο θεραπεια δεν ειναι?

Ναι δεν έχεις άδικο, αλλά εγώ και μόνο τα θυμήθηκα με έχει πιάσει ταχυπαλμία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Ναι δεν έχεις άδικο, αλλά εγώ και μόνο τα θυμήθηκα με έχει πιάσει ταχυπαλμία.

ναι αλλα βοηθα να τα εκφραζεις....και να ανοιγεσαι
αυτο μπορει να ειναι συνηθως δυσαρεστο, αλλα χρησιμο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Εγώ θα έλεγα μάλλον σκέτη ψυχώ! Δεν βλέπω να θεραπευτηκε κανείς μετά από 35 σελίδες.



Στο δημοτικό στην 5η και 6η είχα έναν επίστευτο καραγκιόζη ο οποίος μας χτυπούσε συνέχεια. Λίγιζε το μεσαιο του δάχτυλο και μας χτυπούσε με αυτό στο κούτελο. Ένα παιδάκι θυμάμαι μια φορά το είχε πιάσει από τα μαλλιά και το είχε συρει σε όλη την αίθουσα. Εμένα με ανέβαζε συνέχεια στον πίνακα, όχι για να με εξετάσει αλλά για να με χλευάσει.Έλεγέ: "κοιτάξτε την κάτια, μας έβαλε και τα ωραία της ρούχα σημερα γιατι νομίζει ότι είναι κάτι". Μια φορά στα γενέθλια μου με είχε σηκώσει πάνω και έλεγε πάλι τα ίδια και μερικά για τον πατέρα μου. Το ξέρω ότι φαίνονται υπερβολικά όσα σας λέω αλλά είναι μόνο το 5% της πραγματικότητας. Και όταν το είπα στους δικούς μου, πηγε ο πατέρας μου και τον στόλισε κανονικά. Και η απάντηση του παλιομ@&@&α ήταν ότι λέω ψέματα. "Μα ελάτε τώρα" του λέει "δεν ξέρετε ότι τα παιδια έχουν μεγάλη φαντασία;" Την επόμενη μέρα γυρνάει και μου λέει:"του τα πες εεεεεε;;; ξαναπες τίποτα και θα δεις τι έχει να γίνει"
Που να ξαναμιλήσω. Σας ορκίζομαι ότι δεν έχω μισήσει άνθρωπο ποτέ στην ζωή μου αλλά αυτό που νιώθω για αυτόν, δεν νομίζω να λέγεται αλλιώς.
Ακόμα και πριν από 10 μήνες που τον είδα στο δρόμο ταράχτηκα τοσο πολύ που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Με πιάσαν τα κλάματα και δεν μπορούσα να συνέλθω. Έχει ακόμα την ίδια σκατόφατσα και είχα να τον δω και σχεδόν 20 χρόνια.

εγω θα του εδινα μια μπουνια που θα ηταν ολη δικη του!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

εγω θα του εδινα μια μπουνια που θα ηταν ολη δικη του!!!

Παιδί μου πάγωσα σου λέω. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω ούτε να κουνηθώ. Έμεινα κόκκαλο και ούτε ξέρω πόση ώρα περασε μέχρι να μπορέσω να κουνήσω έστω και ένα μυ.
Τι άνθρωπος είναι αυτός ρε που χτυπάει έτσι 9χρονα και 10χρονα παιδάκια;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[eleni999]

ο χειροτερος μου φοβος ειναι τα φιδια ...και δυστηχως ολο κατι γινεται και πεφτω πανω τους ,κυριολεκτικα,περσυ το καλοκαρι ειχαμε παει διακοπες σε ενα στενο ηταν ενας και εχει ενα φιδι στο λαιμο του πηγαινες πληρωνες το επαιρνες αγκαλια και φωτογραφιζοσουνεγω δεν τον ειχα δει ηταν λιγο μακρια ..καμια στιγνη δεν θυμαμαι το λογο μαλωσα με τη μαμα μου και εφυγα γρηγορα κοιτοντας θυμωμενα πισω ,τι την ηθελα την δραματικη αποχωριση?,οπως εφευγα χωρις να κοιταω επασα με τα μουτρα πανω στην μουσουδα του φιδιου ,ακουμπηστικαμε λες και φιλιομασταν:cry:αυτος νομιζε οτι ηθελα να βγω φωτο και πηγε να περασει το φιδι στο λαιμο μου .πατησα κατι στιριδες μας ακουσε ολο το νησι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drf]

Οι κατσαρίδες είναι τόσο ανθεκτικές γιατί έχουν τρελές άμυνες στα χημικά. Οταν μια κατσαρίδα πεθαίνει γεννά αυγά στα οποία μεταφέρει ανοσία σε αυτό από το οποίο πέθανε. Όταν βέβαια αυτό είναι χημικό, όχι παντόφλα.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο κάθε χρόνο αλλάζει η σύστασή τους και γίνονται πιό δυνατά.
Δεν σας εντυπωσίασα με τις γνώσεις μου;;;

το εντυπωσιακό θα ήταν να αρχίζανε αντιστάσεις και στις παντόφλες.. (πανοπλίες , ασπίδες και τα συναφή )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Εσείς κύριε μου δεν έχετε καμιά φοβία;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marzep]

το εντυπωσιακό θα ήταν να αρχίζανε αντιστάσεις και στις παντόφλες.. (πανοπλίες , ασπίδες και τα συναφή )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drf]

Εσείς κύριε μου δεν έχετε καμιά φοβία;;;

όλοι έχουν κάποιες φοβίες και όποιος λέει ότι δεν έχει ψεύδεται

εγώ έχω πχ:

μη μου σβήσει το αμάξι ενώ είμαι εν κινήσει σε μεγάλο δρόμο (μου είχε τύχει παλιότερα )

περί λοιπόν εντόμων έχω διάφορα set με παντόφλες και άλλα αντικείμενα που φεύγουν στο δευτερόλεπτο προς τον εχθρό αν στη περίπτωση που δεν έχει ήδη αναχαιτισθεί από τη κοντή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Desdemona]

Να καταθέσω κι εγώ τη φοβία μου; Φοβάμαι τους μπουρμπούναρους (μπουρμπούναρος: πράσινο σιχαμερό ζωύφιο με ΠΟΛΛΑ πόδια, περισσότερα απ' όσα πρέπει, μοιάζει με σκαθάρι αλλά δεν είναι και κάνει ένα αποτρόπαιο και φρικώδες κραααααατς όταν το πατάς). Ένας τέτοιος μπουρμπούναρος είχε τη φαεινή ιδέα να βουτήξει μέσα στη ζεστή σοκολάτα που πήρα από ένα αυτόματο μηχάνημα (που να μου κοβόταν το χέρι παναγιά μου). Το υπόλοιπο μπορείτε να φανταστείτε, πράσινος μπουρμπούναρος στο στόμα μου να χτυπιέται, εγώ εν εξάλλω καταστάσει, ο πατέρας μου να με βαράει στην πλάτη γιατί νομίζει -και δικαίως- ότι έχω πνιγεί... Τελικά ο μπουρμπούναρος τη γλίτωσε με μερικούς μώλωπες και ελαφριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Από τότε δεν πίνω ζεστή σοκολάτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Μπλιάααααχ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

το εντυπωσιακό θα ήταν να αρχίζανε αντιστάσεις και στις παντόφλες.. (πανοπλίες , ασπίδες και τα συναφή )

Φαντάζεσαι τα μωρά της μετά να γεννηθούν με κράνος;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

Να καταθέσω κι εγώ τη φοβία μου; Φοβάμαι τους μπουρμπούναρους (μπουρμπούναρος: πράσινο σιχαμερό ζωύφιο με ΠΟΛΛΑ πόδια, περισσότερα απ' όσα πρέπει, μοιάζει με σκαθάρι αλλά δεν είναι και κάνει ένα αποτρόπαιο και φρικώδες κραααααατς όταν το πατάς). Ένας τέτοιος μπουρμπούναρος είχε τη φαεινή ιδέα να βουτήξει μέσα στη ζεστή σοκολάτα που πήρα από ένα αυτόματο μηχάνημα (που να μου κοβόταν το χέρι παναγιά μου). Το υπόλοιπο μπορείτε να φανταστείτε, πράσινος μπουρμπούναρος στο στόμα μου να χτυπιέται, εγώ εν εξάλλω καταστάσει, ο πατέρας μου να με βαράει στην πλάτη γιατί νομίζει -και δικαίως- ότι έχω πνιγεί... Τελικά ο μπουρμπούναρος τη γλίτωσε με μερικούς μώλωπες και ελαφριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Από τότε δεν πίνω ζεστή σοκολάτα

Πω πω τι έπαθες.... από τα χειρότερα που έχω ακούσει,
εγώ πάλι, επειδή σιχαίνομαι λίγο τα πτηνά, επειδή κουτσουλάνε ανεξέλεγκτα, κάθε που πίνω κάτι εκτός σπιτιού, σε ανοιχτό χώρο, πριν από κάθε γουλιά, κοιτάζω το ποτήρι, επειδή μια φορά ένα περιστέρι κουτσούλησε τον καφέ της κολλητής μου και την προλάβαμε στο τσακ πριν πιεί....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.