Νέο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

[koukimanster]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Ναι νομίζω κι εγώ πως η μία μέρα απομόνωσης σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή. Θέλει πολύ περισσότερο χρόνο να γνωρίζονται από "μακριά" (μέσα από πόρτες, με ανταλλαγή παιχνιδιών ώστε να συνηθίζουν τη μυρωδιά τους κλπ) και μετά πολύ σταδιακά/αργά από κοντά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Νομίζω ότι η μια μέρα που τον απομόνωσες,ήταν αρκετά μικρό διάστημα ώστε να προσαρμοστούν και οι δύο στις νέες συνθήκες,μυρωδιές κτλ.

Η επαφή μεταξύ τους πρέπει να γίνεται σταδιακά και όχι τόσο απότομα..

Δεν αντιμετώπισα προσωπικά πρόβλημά γιατί ο δεύτερος γατούλης πριν τον υιοθετήσουμε, ζούσε από μωρό στο περιβόλι του σπιτιού που μέναμε τότε,και τα βράδια τον έβαζα μέσα,σε ένα δωμάτιο μόνο του.

Αυτό γινόταν πάρα πολλούς μήνες,οπότε η επάφη τους αρχικά ήταν πίσω από την τζαμαρία και πίσω από την κλειστή πόρτα. Ήδη είχε συνηθίσει ο ένας την μυρωδιά του άλλου και τα πήγαν αρκετά καλά από την αρχή!

Υπομονή και επίμονη θέλει.

Καλησπέρα και ευχαριστώ για τις συμβουλές.

Δεν εξήγησα εγώ καλά, απλώς ήταν ήδη μεγάλο το ποστ! Ο γατούλης απομονώθηκε την πρώτη μέρα πριν τη στείρωση και μετά παρέμεινε για μια βδομάδα στο ίδιο δωμάτιο χωρίς οπτική επαφή. Την επόμενη εβδομάδα τους επέτρεπα να βλέπονται από τζαμαρία και να μυρίζονται από ένα κενό περίπου 2 δάχτυλα. Και εκεί έπεσαν χχχ και σταδιακά ηρεμία. Επίσης, άλλαζα συχνά τα δωμάτια, για να συνηθίσουν μυρωδιές. Την επόμενη εβδομάδα (3η) τους έφερα σταδιακά σε επαφή στον ίδιο χώρο. Όλα καλά, μέχρι να αποφασίσει αυτή να γυρίσει την πλάτη. Ο άλλος επιτίθεται. Αυτά. Δεν ήταν κάτι απότομο θέλω να πω.

Ναι νομίζω κι εγώ πως η μία μέρα απομόνωσης σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή. Θέλει πολύ περισσότερο χρόνο να γνωρίζονται από "μακριά" (μέσα από πόρτες, με ανταλλαγή παιχνιδιών ώστε να συνηθίζουν τη μυρωδιά τους κλπ) και μετά πολύ σταδιακά/αργά από κοντά.

Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές. Συνέβη το ίδιο, δεν εξήγησα καλά τι εννοώ απομόνωση. Δείτε την απάντηση στην άλλη κοπέλα. Η απομόνωση είναι μόνιμη, 3 εβδομάδες τώρα, με αρκετά διαστήματα στον ίδιο χώρο ή από τζαμαρία. ΜΕ τη μία μέρα ήθελα να πω ότι μπήκε μία μέρα αστείρωτος. Όχι ότι με το που στειρώθηκε έφυγαν και οι ορμόνες, απλώς είπα να το αναφέρω και σας μπέρδεψα όλους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Α εντάξει!

Δεν έχω εμπειρία ομολογώ όμως αν θυμάμαι καλά τα διάφορα παραδείγματα εδώ στο σάιτ, θα πρότεινα να συνεχίσεις την απομόνωση και το να κοιτάζονται από την τζαμαρία. Φρόντισε να τα επιβραβεύεις όταν μυρίζονται και όταν είναι κοντά μεταξύ τους, για να συνδυάσουν την εμπειρία με καλό φαΐ. Συνέχισε να τους ανταλλάσεις κουβερτάκια/παιχνιδάκια κλπ και δίνε τους επίσης μεζεδάκια όταν το κάνεις, έτσι ώστε να συνδυάσουν τη διαφορετική μυρωδιά επίσης με το φαΐ. Κατά τα άλλα πιστεύω θα πάρει μήνες απ' ό,τι φαίνεται, ειδικά επειδή ο γατάκος είναι κουφός. Προφανώς η αναπηρία του τον κάνει πολύ φοβισμένο και μόλις νιώθει την άλλη γάτα πιστεύει ότι πρέπει να προστατευθεί. Μπορείς να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον; Είτε από την εμπειρία του είτε με το να έρχεται και να σε βοηθάει στο τάισμα και την επιβράβεση κλπ; Θα είναι κρίμα να επιστραφεί ο γατούλης, ειδικά τα γατιά με αναπηρία δεν έχουν πολλές ελπίδες υιοθεσίας, πόσω μάλλον σε καλά σπίτια. Οπότε θα ήταν καλό αν μπορούσες να βρεις βοήθεια καθώς είναι όντως δύσκολη δουλειά αλλά αξίζει να τα καταφέρετε.

ΥΓ: Δοκίμασε να μην τα αλλάζεις δωμάτια, αλλά να τους αλλάζεις αντικείμενα, παιχνιδάκια, κουβερτάκια κλπ. Ίσως να τους βοηθάει περισσότερο από το να μπαίνουν σε ένα δωμάτιο όπου κυριαρχεί η μυρωδιά της άλλης γάτας. Ίσως είναι καλύτερο να νιώθουν άνετα στο δικό τους στρατόπεδο, αλλά να έχουν αντικείμενα της άλλης γάτας για να συνηθίζουν τη μυρωδιά, όμως αν ενοχληθούν/αγχωθούν να μπορούν να παρατήσουν το αντικείμενο και να πάνε κάπου που να μυρίζει μόνο όπως ο εαυτός τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

koukimanster δυστυχώς δεν έχω κάποιον με εμπειρία ή να έχει την δυνατότητα να έρχεται να βοηθήσει. Ακόμη και ο φίλος μου που μένουμε μαζί νοιώθω ότι δε βοηθάει, άλλα λέω, άλλα κάνει, αγαπάει πάρα πολύ τον καινούριο και είναι μεροληπτικός, οπότε ψυχολογικά αυτό δε με βοηθάει καθόλου. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! Τους αλλάζω δωμάτια κυρίως επειδή η πρώτη απομονώθηκε στην κρεββατοκάμαρα και το θεώρησα κακό. Χθες μιλούσα με έναν φίλο μου και με απογοήτευσε φρικτά, πήρε και εκείνος δεύτερη γάτα στη γάτα του και εκείνη πέθανε από κατάθλιψη μου είπε και έπαθα πανικό. Παιδιά πραγματικά έχω φρικάρει.




Αυτός ο γατούλης όσο είναι στο δωμάτιο μόνος του γουργουρίζει σαν τρακτέρ, κάνει τουμπες και είναι τέλειος. Μόλις βρεθεί στον ίδιο χώρο μαζί της προσπαθεί να την κυνηγήσει μόλις αυτή γυρίσει πλάτη. Έχω απογοητευθεί. Είναι δύσκολη περίπτωση, ενήλικος, κωφός, κακοποιημένος και στειρώθηκε πρόσφατα στα 2 του Η άλλη είναι 7, τόσα χρόνια μόνη της και της έχω τρελή αδυναμία. Νομίζω δε μπορώ να τα ακταφέρω. Έχετε ιδέα εάν υπάρχει κανένας εκαπιδευτής να έρθει και να εκτιμήσει την κατάσταση; Θα σκάσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

koukimanster δυστυχώς δεν έχω κάποιον με εμπειρία ή να έχει την δυνατότητα να έρχεται να βοηθήσει. Ακόμη και ο φίλος μου που μένουμε μαζί νοιώθω ότι δε βοηθάει, άλλα λέω, άλλα κάνει, αγαπάει πάρα πολύ τον καινούριο και είναι μεροληπτικός, οπότε ψυχολογικά αυτό δε με βοηθάει καθόλου. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! Τους αλλάζω δωμάτια κυρίως επειδή η πρώτη απομονώθηκε στην κρεββατοκάμαρα και το θεώρησα κακό. Χθες μιλούσα με έναν φίλο μου και με απογοήτευσε φρικτά, πήρε και εκείνος δεύτερη γάτα στη γάτα του και εκείνη πέθανε από κατάθλιψη μου είπε και έπαθα πανικό. Παιδιά πραγματικά έχω φρικάρει.




Αυτός ο γατούλης όσο είναι στο δωμάτιο μόνος του γουργουρίζει σαν τρακτέρ, κάνει τουμπες και είναι τέλειος. Μόλις βρεθεί στον ίδιο χώρο μαζί της προσπαθεί να την κυνηγήσει μόλις αυτή γυρίσει πλάτη. Έχω απογοητευθεί. Είναι δύσκολη περίπτωση, ενήλικος, κωφός, κακοποιημένος και στειρώθηκε πρόσφατα στα 2 του Η άλλη είναι 7, τόσα χρόνια μόνη της και της έχω τρελή αδυναμία. Νομίζω δε μπορώ να τα ακταφέρω. Έχετε ιδέα εάν υπάρχει κανένας εκαπιδευτής να έρθει και να εκτιμήσει την κατάσταση; Θα σκάσω...

Δεν υπάρχει εκπαιδευτής γάτων.
Αμφιβάλω αν η γάτα του φίλου πέθανε από κατάθλιψη. Μάλλον από κάτι άλλο που χρονικά ταίριαξε με τον ερχομό του νέου μέλους.
Αφού πρόσφατα στειρώθηκε ο γατούλης,κάνε υπομονή.Παίρνει μήνες μέχρι οι ορμόνες να επανέλθουν.
Είναι πάρα πολύ νωρίς ακόμα για να απογοητεύεσαι.

Εντιτ. Πάντως από προσωπική μου εμπειρία και από ότι έχω διαβάσει,θεωρώ ότι πιο εύκολα συμβιώνουν γάτες του ίδιου φύλου.

Εγώ με τους δικούς μου δεν είχα κανένα πρόβλημα.
Τρώνε,παίζουν,κοιμούνται μαζί. Σχεδόν από την αρχή ήταν έτσι. Εντάξει τις πρώτες μέρες ο μεγάλος είχε ψιλοφρικάρει από την άποψη ότι ήθελε να κοιμάται και να αράζει χαλαρααααά και ο μικρός (ένα χρόνο διαφορά έχουν μόνο) πήγαινε και τον τσίγκλαγε και ο μεγάλος έπαιρνε τη στραβωμένη του φάτσα(καλά πάντα στραβωμένη είναι η μούρη του αλλά αυτό είναι άλλο θέμα,χαχαχα) και απλά έφευγε και πήγαινε αλλού να αράξει την αρίδα του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Χθες μιλούσα με έναν φίλο μου και με απογοήτευσε φρικτά, πήρε και εκείνος δεύτερη γάτα στη γάτα του και εκείνη πέθανε από κατάθλιψη μου είπε και έπαθα πανικό. Παιδιά πραγματικά έχω φρικάρει.

Αυτό μου θυμίζει αυτό που λέγαμε μικροί όταν κάποιος ήταν άρρωστος, "το ίδιο είχε ένας θείος μου και πέθανε". Σε πιο σοβαρό τόνο, κανείς δεν πεθαίνει από την κατάθλιψη, αν θεωρήσουμε δεδομένο ότι η γάτα είχε όντως κατάθλιψη. Η κατάθλιψη δε φέρνει το θάνατο από μόνη της. Επίσης η εκτίμηση ότι η γάτα πέθανε από αυτό είναι απλά μια εκτίμηση. Θεωρώ λάθος το να πιάνεσαι αυτή τη στιγμή από αυτό και να φρικάρεις. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και δεν ξέρουμε τι χειρισμούς έκανε ο φίλος σου, τι βοήθεια είχε η γάτα από τον κτηνίατρο -υποθέτω ότι πριν πεθάνει η γάτα την είδε κτηνίατρος- και, κυρίως, σε τι κατάσταση ήταν η υγεία της γάτας εξαρχής. Θεωρώ λάθος που καθόμαστε και συζητάμε το ότι "το ίδιο είχε και ένας φίλος μου και η γάτα πέθανε" - υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα γάτων που συμβιώνουν μαζί μια χαρά ακόμα και μετά από πολύ δύσκολη προσαρμογή. Το ότι υπάρχει (ΑΝ θεωρήσουμε ότι "πέθανε από κατάθλιψη" που εγώ το αποκλείω) ένα ακραίο συμβάν, δεν είναι οδηγός του τι συμβαίνει συνήθως όταν συστήνουμε μια γάτα σε άλλη.

Αυτός ο γατούλης όσο είναι στο δωμάτιο μόνος του γουργουρίζει σαν τρακτέρ, κάνει τουμπες και είναι τέλειος. Μόλις βρεθεί στον ίδιο χώρο μαζί της προσπαθεί να την κυνηγήσει μόλις αυτή γυρίσει πλάτη. Έχω απογοητευθεί. Είναι δύσκολη περίπτωση, ενήλικος, κωφός, κακοποιημένος και στειρώθηκε πρόσφατα στα 2 του Η άλλη είναι 7, τόσα χρόνια μόνη της και της έχω τρελή αδυναμία. Νομίζω δε μπορώ να τα ακταφέρω. Έχετε ιδέα εάν υπάρχει κανένας εκαπιδευτής να έρθει και να εκτιμήσει την κατάσταση; Θα σκάσω...

Αν άρχισες απ' τον πρώτο μήνα τα "δε θα τα καταφέρω", τότε δεν πάνε καλά τα πράματα. Θέλει υπομονή. Εύχομαι να απαντήσει η Κατερίνα (kat-cats) στο θέμα, είχε κι αυτή πρόβλημα για μήνες με τις 2 γάτες της και τώρα είναι μια χαρά. Όμως θέλει υπομονή και προσπάθεια.

Όταν λες ότι προσπαθεί να κυνηγήσει τη γάτα σου, για τι επιθέσεις μιλάμε; Πέφτει πολύ ξύλο; Είναι επικίνδυνο δηλαδή; Ή απλά ψιλοτσακώνονται; Σε κάθε περίπτωση μην τους αφήνεις μαζί ακόμα. Συνέχισε το να τους συστήνεις μέσα από τζαμαρία ή από πόρτα όπου έχει λίγο κενό από κάτω για να μυρίζονται. Συνέχισε τις αλλαγές αντικειμένων/δωματίων. Συνέχισε την επιβράβευση με μεζεδάκια. Ίσως μίλα και στην Κατερίνα μήπως έχει άλλο κόλπο να σου προτείνει, σίγουρα θα έχει προτάσεις. Μην απογοητεύεσαι και μη βιάζεσαι, αυτά τα πράματα παίρνουν καιρό, ειδικά εφόσον ο ένας γάτος είναι ανάπηρος και κακοποιημένος. Σε ό,τι μπορούμε να βοηθήσουμε στέλνε μηνύματα, είμαστε παραπάνω από πρόθυμοι, όσο ξέρουμε και όσο μπορούμε βέβαια

ΥΓ: Κάποια στιγμή, μετά από 2-3 βδομάδες ακόμα, δοκίμασε να ξεκινήσουν να παίζουν μαζί. Με κάτι τέτοιο https://www.amazon.co.uk/Flying-Frenzy-Feather-Cat-factory/dp/B005VUDFJ2 ή αλουμινόχαρτο, κάτι που τους αρέσει πολύ και στους δύο. Σταδιακά και μόνο αν δεις ότι την παλεύουν και δε δέρνονται. Αν δέρνονται, πάλι χώρισέ τα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Nuntius, να μην απογοητευεσαι καθολου και να περιμενεις με υπομονη να τα βρουν μεταξυ τους.Ειχα και γω βρει το καλοκαιρι που μας περασε δυο αγορακια και τα πηρα σπιτι μου, ειναι τωρα 9 μηνων και εχω και μια γάτα 10 χρονων.Εχουν περασει τοσοι μηνες και τωρα αρχιζει εμενα να τα αποδεχεται αρχιζοντας δειλα δειλα να τα κυνηγαει στο πλαισιο του παιχνιδιου.Βεβαια το κχχχ ακομα δεν εχει σταματησει αλλα το αποδιδω εγω, οτι ακομα δεν εχουν στειρωθει.Κατα τα αλλα η Μινι μου εχει μαλακωσει παρα πολυ και εχει γινει χαδιαρα εκει που δεν μας αφηνε ποτε να τη χαιδεψουμε!!Κανε υπομονη και συ ,αφου τωρα τον στειρωσες μεχρι να καταλαβει τι του συμβαινει και να καταλαγιασουν οι ορμονες του φυσικο ειναι να ειναι λιγο νευρικος.Μην ξεχνας οτι υπαρχει και το ενστικτο,αυτο δεν φευγει με τιποτα.Φαντασου εμενα που ειναι στειρωμενη η Μινι πολλες φορες στριμωχνει τον Γκεραλτ, τον ενα απο τα δυο αγορακια μου και νιαουριζει οπως κανουν οι γατες εξω που θελουν να ζευγαρωσουν,αφου νιαουρισει λιγο του ριχνει και μια και φευγει!!Ενστικτωδως το κανει ,οχι οτι θελει να ζευγαρωσει.Εσενα που λες οτι την κυνηγαει ο γατουλης σου ,μπορει να θελει να παιξει.Στο παιχνιδι ετσι κανουν κυνηγιονται μεταξυ τους τα γατια και δαγκωνονται ,το βλεπω απο τα δικα μου τα αρσενικα ετσι κανουν.Εσενα η γατουλα σου ειναι 7 χρονων και ο γατουλης σου γραφεις ειναι ενηλικος ,ποσο χρονων ειναι ; Εγω πιστευω οτι σιγα σιγα θα ηρεμησει καθως τωρα στειρωθηκε και θα τα βρουν μια χαρα μεταξυ τους.Χρειαζεται υπομονη γιατι καθε γατι παιρνει το δικο του χρονο αλλα τα βρισκουν αμεσως και αλλα χρειαζονται μηνες.Υπομονη και θα δεις ολα θα πανε μια χαρα ,το κολπο που εκανα εγω και επιασε ειναι να τα φωναζεις και τους δινεις λιχουδιτσες για να τρωνε μαζι.Υπομονη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Όταν λες ότι προσπαθεί να κυνηγήσει τη γάτα σου, για τι επιθέσεις μιλάμε; Πέφτει πολύ ξύλο; Είναι επικίνδυνο δηλαδή; Ή απλά ψιλοτσακώνονται;

Είναι πολύ χαρακτηριστικό και ίσως ένα άτομο με περισσότερη εμπειρία σε αρσενικούς γάτους αν έβλεπε την επίθεση να καταλάβαινε. Λοιπόν αυτός μόλις τη δει να γυρίζει πλάτη χαμηλώνει και σιγά σιγά σαν να φερμάρει την πλησιάζει και μόλις τη φτάσει της ορμάει στην πλάτη και τη γραπώνει με τα νύχια από τα πόδια. Αυτή φρικάρει και αρχίζει και τρέχει ουρλίαζοντας. Η Κοκό δεν επιτίθεται, μόνο χχχχ και γριλίσματα, εννοώ δεν ανταποδίδει. Μετά τους χωρίζω, οπότε δεν προλαβαίνε να πέσει επιπλέον ξύλο, γιατί αποφεύγω να ριζώνουν άσχημες εντυπώσεις συναντήσεων.

ΥΓ: Κάποια στιγμή, μετά από 2-3 βδομάδες ακόμα, δοκίμασε να ξεκινήσουν να παίζουν μαζί. Με κάτι τέτοιο https://www.amazon.co.uk/Flying-Frenzy-Feather-Cat-factory/dp/B005VUDFJ2 ή αλουμινόχαρτο, κάτι που τους αρέσει πολύ και στους δύο. Σταδιακά και μόνο αν δεις ότι την παλεύουν και δε δέρνονται. Αν δέρνονται, πάλι χώρισέ τα.

Η Κοκό είναι σαν άνθρωπος και καταλαβαίνει ότι προσπαθώ να την ξεγελάσω με το λέιζερ ή το φτερό. Αυτός τσιμπάει και παίζει. Εκείνη όχι.

Είναι δύσκολη γάτα αλήθεια, είναι φοβερά έξυπνη. Ας πούμε, δοκίμασα να τους ταίζω ίδιες ώρες με τα μπολάκια από τη μία πλευρά της πόρτας του ενός και από την άλλη της άλλης με κλειστή την πόρτα. Η Κοκό 3 μέρες δεν έφαγε ΤΙΠΟΤΑ, μέχρι που άρχισε να κάνει εμετούς κίτρινο υγρό, μίλησα με τον κτηνάιτρο και με έκραξε. Ο καθένας η αλήθεια είναι λέει το μακρύ του και το κοντό του, αλλά κάθε γάτα είναι διαφορετική και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Απογοητεύτηκα επειδή ό,τι έχω ακούσει και το έχω κάνει δεν έχει πιάσει.

Εσενα που λες οτι την κυνηγαει ο γατουλης σου ,μπορει να θελει να παιξει.Στο παιχνιδι ετσι κανουν κυνηγιονται μεταξυ τους τα γατια και δαγκωνονται ,το βλεπω απο τα δικα μου τα αρσενικα ετσι κανουν.Εσενα η γατουλα σου ειναι 7 χρονων και ο γατουλης σου γραφεις ειναι ενηλικος ,ποσο χρονων ειναι ;

Η Κοκό είναι 7 και ο Άππα 2 περίπου, σύμφωνα με την εκτίμηση του κτηνιάτρου.

Επίσης, αυτός δαγκώνει δυνατά και όταν λέω δυνατά εννοώ δυνατά! Κάθε φορά μου τρυπάει το χέρι, ενώ η Κοκό ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Δεν υπάρχει εκπαιδευτής γάτων.
Αμφιβάλω αν η γάτα του φίλου πέθανε από κατάθλιψη. Μάλλον από κάτι άλλο που χρονικά ταίριαξε με τον ερχομό του νέου μέλους.
Αφού πρόσφατα στειρώθηκε ο γατούλης,κάνε υπομονή.Παίρνει μήνες μέχρι οι ορμόνες να επανέλθουν.
Είναι πάρα πολύ νωρίς ακόμα για να απογοητεύεσαι.

Εντιτ. Πάντως από προσωπική μου εμπειρία και από ότι έχω διαβάσει,θεωρώ ότι πιο εύκολα συμβιώνουν γάτες του ίδιου φύλου.

Εγώ με τους δικούς μου δεν είχα κανένα πρόβλημα.
Τρώνε,παίζουν,κοιμούνται μαζί. Σχεδόν από την αρχή ήταν έτσι. Εντάξει τις πρώτες μέρες ο μεγάλος είχε ψιλοφρικάρει από την άποψη ότι ήθελε να κοιμάται και να αράζει χαλαρααααά και ο μικρός (ένα χρόνο διαφορά έχουν μόνο) πήγαινε και τον τσίγκλαγε και ο μεγάλος έπαιρνε τη στραβωμένη του φάτσα(καλά πάντα στραβωμένη είναι η μούρη του αλλά αυτό είναι άλλο θέμα,χαχαχα) και απλά έφευγε και πήγαινε αλλού να αράξει την αρίδα του!

Προσωπικά όσο έχω διαβάσει για το πια φύλα ταιριάζουν καλύτερα, έχω δει και τις δύο απόψεις, οπότε καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι θέμα χαρακτήρα των γατών. Πραγματικά, ψάξε να δεις τι λένε, άλλοι ότι ταιριάζουν τα μεν, άλλοι τα δε. Η κάθε περίπτωση είναι εντελώς διαφορετική, εμένα δεν την τσιγκλάει απλώς, της επιτίθεται κρυφά και τη δαγκώνει. Και είναι και κωφός, όσο και να φωνάξω μη, δεν ακούει. Αν του πετάξω μαξιλάρι, όπως μου είπαν πολλοί, επειδή είναι κακοποιημένος παθαίνει αμόκ και δε μαζεύεται μετα. Οπότε καταλαβαίνεις είναι λίγο ζόρικα τα πράγματα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CatLover09]

Προσωπικά όσο έχω διαβάσει για το πια φύλα ταιριάζουν καλύτερα, έχω δει και τις δύο απόψεις, οπότε καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι θέμα χαρακτήρα των γατών. Πραγματικά, ψάξε να δεις τι λένε, άλλοι ότι ταιριάζουν τα μεν, άλλοι τα δε. Η κάθε περίπτωση είναι εντελώς διαφορετική, εμένα δεν την τσιγκλάει απλώς, της επιτίθεται κρυφά και τη δαγκώνει. Και είναι και κωφός, όσο και να φωνάξω μη, δεν ακούει. Αν του πετάξω μαξιλάρι, όπως μου είπαν πολλοί, επειδή είναι κακοποιημένος παθαίνει αμόκ και δε μαζεύεται μετα. Οπότε καταλαβαίνεις είναι λίγο ζόρικα τα πράγματα!

Το να "επιτίθεται" απλά και να δαγκώνει ίσως να είναι στα πλαίσια του παιχνιδιού ή απλά να έχει ορμές ακόμα ο κακομοίρης αφού στειρώθηκε πρόσφατα όπως έγραψες.

Είναι πολύ νωρίς για να βγάλεις συμπέρασμα ότι δεν ταιριάζουν και ότι δεν πρόκειται ποτέ να τα βρουν.
Στις περισσότερες περιπτώσεις που ξέρω από τον κύκλο μου,ταιριάζουν καλύτερα του ίδιου φύλου αλλά όπως πολύ σωστά ανέφερες,έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε γατιού.

Όταν λες ότι προσπαθεί να κυνηγήσει τη γάτα σου, για τι επιθέσεις μιλάμε; Πέφτει πολύ ξύλο; Είναι επικίνδυνο δηλαδή; Ή απλά ψιλοτσακώνονται;

Είναι πολύ χαρακτηριστικό και ίσως ένα άτομο με περισσότερη εμπειρία σε αρσενικούς γάτους αν έβλεπε την επίθεση να καταλάβαινε. Λοιπόν αυτός μόλις τη δει να γυρίζει πλάτη χαμηλώνει και σιγά σιγά σαν να φερμάρει την πλησιάζει και μόλις τη φτάσει της ορμάει στην πλάτη και τη γραπώνει με τα νύχια από τα πόδια. Αυτή φρικάρει και αρχίζει και τρέχει ουρλίαζοντας. Η Κοκό δεν επιτίθεται, μόνο χχχχ και γριλίσματα, εννοώ δεν ανταποδίδει. Μετά τους χωρίζω, οπότε δεν προλαβαίνε να πέσει επιπλέον ξύλο, γιατί αποφεύγω να ριζώνουν άσχημες εντυπώσεις συναντήσεων.

χαχαχαχα βρε έτσι παίζουν οι γάτες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Όχι βέβαια να του πετάς πράματα και μάλιστα σε κουφό γάτο! Ποιος στο είπε αυτό;! Στο είπαν και πολλοί μάλιστα. Τι να πω πια.

Έχεις δίκιο ότι η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Και αυτό με το ότι καθόταν και έμενε νηστική η γάτα σου είναι αναμενόμενο. Από αυτά που λες, καταλαβαίνω ότι ο Άππα φοβάται και της επιτίθεται ή παίζει, όπως πολύ σωστά είπε η CatLover, περίμενε να περάσουν και οι ορμόνες της στείρωσης και λογικά θα χαλαρώσει κι αυτός. Πιστεύω θα συνηθίσουν με τον καιρό. Το ότι ο Άππα τσιμπάει και παίζει είναι καλό. Ακόμα και να τον βλέπει να παίζει η Κόκο, καλό κάνει. Δοκίμασε να τους ταΐζεις λοιπόν ξεχωριστά και να μη νιώθουν ο ένας τον άλλο, ώστε να νιώθουν και οι δύο ασφαλείς και να τρώνε, πρέπει να τρώνε. Αυτό που μπορείς να δοκιμάσεις είναι να τους δίνεις κάποιον γαμάτο μεζέ έξτρα από το φαγητό τους, ανάμεσα από την κλειστή πόρτα. Τι τους αρέσει πολύ; Η δικιά μας τρελαίνεται με τη γαλοπούλα, παίρνουμε φιλέτα στήθος, τα ψήνουμε στο γκριλ και ΨΟΦΑΕΙ. Αν δοκίμαζες κάτι τέτοιο και να τους δίνεις μικρές μικρές μπουκίτσες; Εσύ απ' τη μια μεριά, ο φίλος σου απ' την άλλη και να δίνει ο καθένας στον κάθε γάτο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

χαχαχαχα βρε έτσι παίζουν οι γάτες!

όντως? Πάντως η Κοκό η κακομοίρα δεν το νοιώθει έτσι! χα χα χα! Ίσως φταίει ότι δεν μεγάλωσε με αδερφάκια και την πήρα λιγότερο από μήνα.

Όχι βέβαια να του πετάς πράματα και μάλιστα σε κουφό γάτο! Ποιος στο είπε αυτό;! Στο είπαν και πολλοί μάλιστα. Τι να πω πια.

Έχεις δίκιο ότι η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Και αυτό με το ότι καθόταν και έμενε νηστική η γάτα σου είναι αναμενόμενο. Από αυτά που λες, καταλαβαίνω ότι ο Άππα φοβάται και της επιτίθεται ή παίζει, όπως πολύ σωστά είπε η CatLover, περίμενε να περάσουν και οι ορμόνες της στείρωσης και λογικά θα χαλαρώσει κι αυτός. Πιστεύω θα συνηθίσουν με τον καιρό. Το ότι ο Άππα τσιμπάει και παίζει είναι καλό. Ακόμα και να τον βλέπει να παίζει η Κόκο, καλό κάνει. Δοκίμασε να τους ταΐζεις λοιπόν ξεχωριστά και να μη νιώθουν ο ένας τον άλλο, ώστε να νιώθουν και οι δύο ασφαλείς και να τρώνε, πρέπει να τρώνε. Αυτό που μπορείς να δοκιμάσεις είναι να τους δίνεις κάποιον γαμάτο μεζέ έξτρα από το φαγητό τους, ανάμεσα από την κλειστή πόρτα. Τι τους αρέσει πολύ; Η δικιά μας τρελαίνεται με τη γαλοπούλα, παίρνουμε φιλέτα στήθος, τα ψήνουμε στο γκριλ και ΨΟΦΑΕΙ. Αν δοκίμαζες κάτι τέτοιο και να τους δίνεις μικρές μικρές μπουκίτσες; Εσύ απ' τη μια μεριά, ο φίλος σου απ' την άλλη και να δίνει ο καθένας στον κάθε γάτο;

Για να φοβάται, πραγματικά αποκλείεται! Αν τον δείτε με τι αυτοπεποίθηση κινείται στο χώρο θα καταλάβαιτε. Π.χ. η Κοκό κάθεται στο σπιτάκι της και τον παρατηρεί και αυτός επιμένει να ανέβει να της επιτεθεί. Επίσης, όταν επιτίθεται εάν πάω να τον χαιδέψω ή να τον πιάσω ορμάει με τόση βία σε χέρια και πόδια που έχω τρομάξει.

Το να "επιτίθεται" απλά και να δαγκώνει ίσως να είναι στα πλαίσια του παιχνιδιού ή απλά να έχει ορμές ακόμα ο κακομοίρης αφού στειρώθηκε πρόσφατα όπως έγραψες.

Είναι πολύ νωρίς για να βγάλεις συμπέρασμα ότι δεν ταιριάζουν και ότι δεν πρόκειται ποτέ να τα βρουν.
Στις περισσότερες περιπτώσεις που ξέρω από τον κύκλο μου,ταιριάζουν καλύτερα του ίδιου φύλου αλλά όπως πολύ σωστά ανέφερες,έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε γατιού.

Πολύ χαίρομαι που όλοι πιστεύετε ότι θα τα βρουν! Έχω όλη την καλή διάθεση του κόσμου να τον βοηθήσω τον κακομοίρη να συνηθίσει και να είναι μετά χαρούμενη και η Κοκό.

Όπως είπα και σε άλλο ποστ, τη στιγμή που την κοιτάει, εάν προσπαθήσω να τον ακουμπήσω επιτίθεται με λύσσα σε χέρια και πόδια ουρλιάζοντας και κάνοντας χχχχ. Ελπίζω ότι είναι από τις ορμόνες και θα περάσει, γιατί η άλλη έχει χεστεί από τον φόβο της. Μ' αρέσει που όσες περιπτώσεις έχω ακούσει η παλιά γάτα εκδήλωνε επιθετική συμπεριφορά! Εμάς μας έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι ο τύπος! χα χα χα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Πιστεύω ότι είναι συνδυασμός πραγμάτων (κουφός γάτος, σε καινούριο σπίτι, με άγνωστη γάτα, στειρωμένος πρόσφατα και κακοποιημένος όπως είπες) που τον κάνει να συμπεριφέρεται έτσι. Από περιέργεια, μήπως θα μπορούσες να τραβήξεις διάφορα βιντεάκια με τις αντιδράσεις τους; Πχ όταν κοιτιούνται μέσα από κλειστή πόρτα, ακόμα και το ξύλο που παίζουν. Αν φυσικά είναι ασφαλές και γίνεται να το κάνετε. Αν τραβάει το βίντεο ο φίλος σου και εσύ είσαι σε ετοιμότητα να τους χωρίσεις αν χρειαστεί, πιστεύω γίνεται. Όχι τίποτε άλλο αλλά σκέφτομαι: φαντάζεσαι να είναι απλά άγαρμπος στο παιχνίδι ή να έχει περιέργεια για την άλλη γάτα και εσύ να απελπίζεσαι άδικα; Σίγουρα θα πέφτει και κανονική κλωτσοπατινάδα αλλά ίσως να μην είναι τόσο άγριο όσο το εκτιμάς, καμια φορά όταν είσαι μέσα στην κατάσταση και μέσα στο άγχος τα βλέπεις λίγο χειρότερα απ' ό,τι είναι τα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Πιστεύω ότι είναι συνδυασμός πραγμάτων (κουφός γάτος, σε καινούριο σπίτι, με άγνωστη γάτα, στειρωμένος πρόσφατα και κακοποιημένος όπως είπες) που τον κάνει να συμπεριφέρεται έτσι. Από περιέργεια, μήπως θα μπορούσες να τραβήξεις διάφορα βιντεάκια με τις αντιδράσεις τους; Πχ όταν κοιτιούνται μέσα από κλειστή πόρτα, ακόμα και το ξύλο που παίζουν. Αν φυσικά είναι ασφαλές και γίνεται να το κάνετε. Αν τραβάει το βίντεο ο φίλος σου και εσύ είσαι σε ετοιμότητα να τους χωρίσεις αν χρειαστεί, πιστεύω γίνεται. Όχι τίποτε άλλο αλλά σκέφτομαι: φαντάζεσαι να είναι απλά άγαρμπος στο παιχνίδι ή να έχει περιέργεια για την άλλη γάτα και εσύ να απελπίζεσαι άδικα; Σίγουρα θα πέφτει και κανονική κλωτσοπατινάδα αλλά ίσως να μην είναι τόσο άγριο όσο το εκτιμάς, καμια φορά όταν είσαι μέσα στην κατάσταση και μέσα στο άγχος τα βλέπεις λίγο χειρότερα απ' ό,τι είναι τα πράγματα.

Koukimaster είσαι μέσα στο μυαλό μου! χα χα χα! Σκέφτηκα να σας ανεβάσω φώτος και εννοείται βιντεάκια, μπας και καταλάβαιτε τι έχει και κάνει έτσι, αλλά είπα θα με πείτε υπερβολική! χα χα χα! Έχω φωτογραφίες, θα προσπαθήσω να ανεβάσω να δείτε τι ωραία ματάκια της κάνει. Θα προσπαθήσω να ανεβάσω και βιντεάκι όταν βγάλω! Προσοχή! Προσοχή! Παρακαλώ μην τον ερωτευθείτε και γίνεται μεροληπτικοί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Παιδιά μόλις παελπίστηκα ακόμη παραπάνω. Την προηγούμενη φορά ο γάτος επιτέθηκε στην Κοκό της στιγμή που έτρωγε και εκείνη δε μπορεί να φάει πλέον με ηρεμία. Τώρα λοιπόν τους έχω στο ίδιο δωμάτιο με επίβλεψη και η Κοκό αποφασίζει να πάει να φάει και να πιει νερό. Φαντασστείτε σε τι σημείο έφτασε που κρύφτηκε κάτω από τον καναπέ και πλησίασε το νερό σιγά σιγά και έπινε κρυμμένη...

Ο Άππα αν είναι δυνατόν κατάφερε και χώθηκε πριν τον προλάβω κάτω από τον καναπέ και την εγκλώβισε και τη δάγκωνε. Η Κοκό τα είδε όλα, άρχεσε στρίγγλιζε και έκλαιγε η κακομοίρα. Άντε να ξαναφάει τώρα. Εκείνο το λεπτό ήθελα να τον διώξω, όπως τον έφερα. Δεν αντέχω να τη φέρνει σε αυτή την κατάσταση και να είμαι εγώ υπεύθυνη. Τα νεύρα μου. Μάλλον είναι κωλοχαρακτήρας τελικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Παιδιά μόλις παελπίστηκα ακόμη παραπάνω. Την προηγούμενη φορά ο γάτος επιτέθηκε στην Κοκό της στιγμή που έτρωγε και εκείνη δε μπορεί να φάει πλέον με ηρεμία. Τώρα λοιπόν τους έχω στο ίδιο δωμάτιο με επίβλεψη και η Κοκό αποφασίζει να πάει να φάει και να πιει νερό. Φαντασστείτε σε τι σημείο έφτασε που κρύφτηκε κάτω από τον καναπέ και πλησίασε το νερό σιγά σιγά και έπινε κρυμμένη...

Ο Άππα αν είναι δυνατόν κατάφερε και χώθηκε πριν τον προλάβω κάτω από τον καναπέ και την εγκλώβισε και τη δάγκωνε. Η Κοκό τα είδε όλα, άρχεσε στρίγγλιζε και έκλαιγε η κακομοίρα. Άντε να ξαναφάει τώρα. Εκείνο το λεπτό ήθελα να τον διώξω, όπως τον έφερα. Δεν αντέχω να τη φέρνει σε αυτή την κατάσταση και να είμαι εγώ υπεύθυνη. Τα νεύρα μου. Μάλλον είναι κωλοχαρακτήρας τελικά.

Όπως συμφωνήσαμε όλοι σε πολλά μηνύματα παραπάνω, χρειάζονται περισσότερο καιρό για να συνηθίσουν χωριστά. Έχω την εντύπωση ότι βιάζεσαι και δυστυχώς αυτό έχει κακό αντίκτυπο στη σχέση τους και τα στρεσάρει. Πρέπει να κάνεις περισσότερη υπομονή και να μην τα πιέζεις κιόλας να είναι στο ίδιο δωμάτιο. Είναι στο ίδιο σπίτι επί λιγότερο από ένα μήνα και ο καινούριος γάτος είναι ανάπηρος και μόλις στειρώθηκε. Χρειάζονται περισσότερο καιρό να συνηθίζουν μόνο τη μυρωδιά τους και να μην είναι στον ίδιο χώρο. Δυστυχώς αν δεν κάνεις υπομονή και δεν κάνεις όλη τη διαδικασία πολύ πιο σταδιακά, δε θα καταφέρεις να τους φέρεις κοντά και θα μείνεις με την εντύπωση ότι φταίει ο γάτος ενώ στην πραγματικότητα απλά τους πιέζεις και βιάζεσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Όπως συμφωνήσαμε όλοι σε πολλά μηνύματα παραπάνω, χρειάζονται περισσότερο καιρό για να συνηθίσουν χωριστά. Έχω την εντύπωση ότι βιάζεσαι και δυστυχώς αυτό έχει κακό αντίκτυπο στη σχέση τους και τα στρεσάρει. Πρέπει να κάνεις περισσότερη υπομονή και να μην τα πιέζεις κιόλας να είναι στο ίδιο δωμάτιο. Είναι στο ίδιο σπίτι επί λιγότερο από ένα μήνα και ο καινούριος γάτος είναι ανάπηρος και μόλις στειρώθηκε. Χρειάζονται περισσότερο καιρό να συνηθίζουν μόνο τη μυρωδιά τους και να μην είναι στον ίδιο χώρο. Δυστυχώς αν δεν κάνεις υπομονή και δεν κάνεις όλη τη διαδικασία πολύ πιο σταδιακά, δε θα καταφέρεις να τους φέρεις κοντά και θα μείνεις με την εντύπωση ότι φταίει ο γάτος ενώ στην πραγματικότητα απλά τους πιέζεις και βιάζεσαι.

Οπότε να μην είναι καθόλου στον ίδιο χώρο; Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι έχω πολύ μικρό σπίτι, με μόνο δύο πόρτες: της κρεββατοκάμαρας και του μπάνιου. Πού να τους βάλω; Τα πρωινά στην Κοκό αρέσει να αράζει στο μπαλκόνι, οπότε κάθεται εκείνη έξω, αφήνω ένα τσακ ανοιχτή την μπαλκονόπορτα και έχω τον άλλο σε όλο το υπόλοιπο σπίτι. Όταν φεύγω, βάζω εναλλάξ τον έναν στην κρεββατοκάμαρα και τον άλλο στο υπόλοιπο σπίτι και τούμαπλιν. Όταν είμαι εδώ όμως στεναχωριέμαι όταν ο μικρός είναι στην κρεββατοκάμαρα γιατί θέλει να μας δει και ουρλιάζει, όπως και εάν αφήσω την Κοκό μέσα μόνη της ζηλεύει και γριλίζει.

Σκέφτεσαι κάποια λύση με αυτά τα δεδομένα; Εννοώ ποιος να είναι που όταν είμαι σπίτι. Θέλω να το κάνω σωστά, ήδη νομίζω καλά το πάω, δε θεωρώ ότι είναι τόσο λάθος πια αυτά που κάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Απάντηση: Επιθετικότητα ενήλικης γάτας

Κανε υπομονη και προσπαθησε να μην του πετας πραγματα επανω του γιατι ειναι κουφος και τρομαζει ,αλλα να μην εκνευριζεσαι και συ γιατι το διαισθανεται και του δημιουργει νευρικοτητα.Μην ξεχνας οτι στειρωθηκε τωρα προσφατα και ειναι ηδη 2 χρονων ,μεγαλουτσικος για στειρωση ωσπου να καταλαβει τι του συμβαινει ,χρειαζεται χρονος .Πιστευω οτι σιγα σιγα θα τα βρουν με τη γατουλα σου,απλως ακομα δεν ξερει τι του συμβαινει και ισως οι ορμονες του λειτουργουν για αυτο της επιτιθεται της γατουλας σου .Παντως θελουν το χρονο τους να συνηθισουν μεταξυ τους,εδω συνηθισε η δικια μου γατα που ηταν ολο αγριαδα οταν της εφερα τα δυο αρσενικα ,μεχρι και σε μενα εκανε κχχχ και δεν με αφηνε να την πλησιασω,εσενα τουλαχιστον ειναι ηρεμη.Μην ανησυχεις μολις ηρεμησουν οι ορμονες του προσφατα στειρωμενου γατουλη ,θα ηρεμησει και θα ειναι μια χαρα.Χρειαζεται να κανεις λιγο υπομονη,αφου η γατουλα σου δεν τον κυνηγαει αρα τον εχει μερικως αποδεχτει,αν ηρεμησει και ο γατουλης σε λιγο καιρο ,ολα θα ειναι μια χαρα.Υπομονη τα εχω περασει ,οχι με ενα γατουλη με δυο μονο που εμενα η γατα ηταν επιθετικη προς τα αρσενικα ,φοβοταν μην της ριχτουν και ολο κχχ ηταν ,δεν τα αφηνε καθολου να πλησιασουν διπλα της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Οπότε να μην είναι καθόλου στον ίδιο χώρο; Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι έχω πολύ μικρό σπίτι, με μόνο δύο πόρτες: της κρεββατοκάμαρας και του μπάνιου. Πού να τους βάλω; Τα πρωινά στην Κοκό αρέσει να αράζει στο μπαλκόνι, οπότε κάθεται εκείνη έξω, αφήνω ένα τσακ ανοιχτή την μπαλκονόπορτα και έχω τον άλλο σε όλο το υπόλοιπο σπίτι. Όταν φεύγω, βάζω εναλλάξ τον έναν στην κρεββατοκάμαρα και τον άλλο στο υπόλοιπο σπίτι και τούμαπλιν. Όταν είμαι εδώ όμως στεναχωριέμαι όταν ο μικρός είναι στην κρεββατοκάμαρα γιατί θέλει να μας δει και ουρλιάζει, όπως και εάν αφήσω την Κοκό μέσα μόνη της ζηλεύει και γριλίζει.

Σκέφτεσαι κάποια λύση με αυτά τα δεδομένα; Εννοώ ποιος να είναι που όταν είμαι σπίτι. Θέλω να το κάνω σωστά, ήδη νομίζω καλά το πάω, δε θεωρώ ότι είναι τόσο λάθος πια αυτά που κάνω.

Έχεις δίκιο, είναι δύσκολο Συνέχισε αυτό που κάνεις λοιπόν, απλά μην πετάς πράγματα στον αρσενικό (απορώ ποιοι στο είπαν αυτό, έγραψες ότι ήταν και πολλοί) και προσπάθησε όταν είναι στον ίδιο χώρο και πέφτει πολύ ξύλο αφενός να τους χωρίζεις (μπορείς να μπαίνεις ανάμεσα και να τους απομακρύνεις - μην πετάς πράγματα και μην ψεκάζεις με νερό) και αφετέρου να μην πανικοβάλλεσαι και απογοητεύεσαι. Λογικά, γιατί συνήθως στο τέλος τα βρίσκουν τα γατιά μεταξύ τους, θα είναι εντάξει, απλά παίρνει χρόνο. Όταν βρίσκονται σε κοινό χώρο, έχει ο καθένας μια "ασφαλή" γωνιά να πάει να κουρνιάσει αν θέλει; Πχ έχει ο καθένας το μαξιλαράκι του; Επίσης όταν βρίσκονται στον ίδιο χώρο δοκίμαζε να παίζεις μαζί τους, έστω κι αν παίζει μόνο ο ένας από τους δύο. Παίζε με τον αρσενικό που τσιμπάει όπως είπες και αρχίζει το παιχνίδι, και προσπάθησε να χαϊδεύει κάποιος την Κοκο ταυτόχρονα, ή να της δίνει κάποιο μεζεδάκι που της αρέσει, ώστε να τον συνδέσει τον αρσενικό με κάτι καλό και όχι τρομακτικό. Αν με όλο αυτό η Κοκο πιέζεται και προτιμάει να κρυφτεί σε μια γωνιά και να τον κοιτάει να παίζει, άστη να το κάνει. Σημασία έχει να νιώθει ασφαλής και να αρχίσει να χαλαρώνει όσο είναι κι ο άλλος μαζί της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nuntius]

Έχεις δίκιο, είναι δύσκολο Συνέχισε αυτό που κάνεις λοιπόν, απλά μην πετάς πράγματα στον αρσενικό (απορώ ποιοι στο είπαν αυτό, έγραψες ότι ήταν και πολλοί) και προσπάθησε όταν είναι στον ίδιο χώρο και πέφτει πολύ ξύλο αφενός να τους χωρίζεις (μπορείς να μπαίνεις ανάμεσα και να τους απομακρύνεις - μην πετάς πράγματα και μην ψεκάζεις με νερό) και αφετέρου να μην πανικοβάλλεσαι και απογοητεύεσαι. Λογικά, γιατί συνήθως στο τέλος τα βρίσκουν τα γατιά μεταξύ τους, θα είναι εντάξει, απλά παίρνει χρόνο. Όταν βρίσκονται σε κοινό χώρο, έχει ο καθένας μια "ασφαλή" γωνιά να πάει να κουρνιάσει αν θέλει; Πχ έχει ο καθένας το μαξιλαράκι του; Επίσης όταν βρίσκονται στον ίδιο χώρο δοκίμαζε να παίζεις μαζί τους, έστω κι αν παίζει μόνο ο ένας από τους δύο. Παίζε με τον αρσενικό που τσιμπάει όπως είπες και αρχίζει το παιχνίδι, και προσπάθησε να χαϊδεύει κάποιος την Κοκο ταυτόχρονα, ή να της δίνει κάποιο μεζεδάκι που της αρέσει, ώστε να τον συνδέσει τον αρσενικό με κάτι καλό και όχι τρομακτικό. Αν με όλο αυτό η Κοκο πιέζεται και προτιμάει να κρυφτεί σε μια γωνιά και να τον κοιτάει να παίζει, άστη να το κάνει. Σημασία έχει να νιώθει ασφαλής και να αρχίσει να χαλαρώνει όσο είναι κι ο άλλος μαζί της.

Δεν πετάω πράγματα, το ξαναείπα! Είπα τον ψεκάζω. Όχι, δεν υπάρχει γωνία, είπα και σε άλλο ποστ την κυνηγάει ΠΑΝΤΟΥ, τι γωνία εννοούμε; Αφού όπου και να πάει η μία γάτα, μπορεί να πάει και η άλλη.

Κανε υπομονη και προσπαθησε να μην του πετας πραγματα επανω του γιατι ειναι κουφος και τρομαζει ,αλλα να μην εκνευριζεσαι και συ γιατι το διαισθανεται και του δημιουργει νευρικοτητα.Μην ξεχνας οτι στειρωθηκε τωρα προσφατα και ειναι ηδη 2 χρονων ,μεγαλουτσικος για στειρωση ωσπου να καταλαβει τι του συμβαινει ,χρειαζεται χρονος .Πιστευω οτι σιγα σιγα θα τα βρουν με τη γατουλα σου,απλως ακομα δεν ξερει τι του συμβαινει και ισως οι ορμονες του λειτουργουν για αυτο της επιτιθεται της γατουλας σου .Παντως θελουν το χρονο τους να συνηθισουν μεταξυ τους,εδω συνηθισε η δικια μου γατα που ηταν ολο αγριαδα οταν της εφερα τα δυο αρσενικα ,μεχρι και σε μενα εκανε κχχχ και δεν με αφηνε να την πλησιασω,εσενα τουλαχιστον ειναι ηρεμη.Μην ανησυχεις μολις ηρεμησουν οι ορμονες του προσφατα στειρωμενου γατουλη ,θα ηρεμησει και θα ειναι μια χαρα.Χρειαζεται να κανεις λιγο υπομονη,αφου η γατουλα σου δεν τον κυνηγαει αρα τον εχει μερικως αποδεχτει,αν ηρεμησει και ο γατουλης σε λιγο καιρο ,ολα θα ειναι μια χαρα.Υπομονη τα εχω περασει ,οχι με ενα γατουλη με δυο μονο που εμενα η γατα ηταν επιθετικη προς τα αρσενικα ,φοβοταν μην της ριχτουν και ολο κχχ ηταν ,δεν τα αφηνε καθολου να πλησιασουν διπλα της.

Ευχαριστώ Φλώρα για τις συμβουλές! Δεν πετάω πράγματα, τον ψεκάζω με λίγο νερό. Κάπως νομίζω πρέπει να συνδέσει την επιθετικότητα με ένα αρνητικό αποτέλεσμα. Θα τους έχω χωριστά μέχρι να ηρεμήσουν. Θέλω να πάρω άλλο ένα feliway να το βάλω στην κρεββατοκάμαρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.