@ Thanasis46
Επειδή κάποιοι γιατροί ασκούν κακή ιατρική πρακτική, εφαρμόζουν πολυφαρμακία (για γνωστούς λόγους), κ.λπ. δεν είναι δίκαιο να ακυρώνουμε ολόκληρη την ιατρική ή εν γένει τις επιστήμες.
Το είπα με το σκεπτικό ότι για το κάνουν έτσι, για να λειτουργούν έτσι, σημαίνει ότι έτσι διδαχτήκανε. Κι αν το διδαχτήκανε δεν θα είναι οι μοναδικοί αλλά έτσι λειτουργεί ο χώρος Αλλά παρόλα αυτά δεν ακυρώνω τις επιστήμες γενικά ούτε την ιατρική με ότι είπα. Μόνο βάζω όρια στην ορθολογιστική σκέψη. Φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση μου πάλι, πιστεύω ότι πράγματι υπάρχει μια πιθανότητα στις τόσες να συμβεί αυτό που λένε και αυτήν θέλουν να καλύψουν. Αλλά και ο ορθολογισμός έχει τα όρια του και δεν θα πρέπει να παραβιάζονται. Δεν είμαι μηχανή (ή σαν τις άλλες μηχανές) για να μου βάλουν μια βίδα παραπάνω, έτσι για να είναι σίγουροι. Εδώ βέβαια παίρνω υπ όψιν την καλύτερη περίπτωση (ότι δεν θα πάθω)κι όχι τη χειρότερη όπως είπα σε προηγούμενο μήνυμα, και μπορεί αυτό να μοιάζει με αντίφαση, αλλά θεωρώ ότι η γραμμή δεν είναι ίσια αλλά τεθλασμένη, άρα σε κάθε γωνία θα πρέπει να σκεφτώ μήπως πρέπει να πράξω διαφορετικά από ότι στην προηγούμενη.
Ερχομαι πάλι στο θέμα που συζητείται. Αν αφαιρέσω ένα δάχτυλό μου το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν το πολυχρησιμοποιώ, και που οι δραστηριότητες μου δεν θα συναντούν δυσκολία μετά την αφαίρεση του, θα νοιώθω ότι κάτι μου λείπει κι αυτό θα μου δημιουργεί πρόβλημα. Αν έχω συνείδηση για το τι μου συνέβη, ή ακόμα καλύτερα και γιατί μου συνέβη, και ότι έγινε με τη συναίνεση μου, πιστεύω ότι αυτό θα αμβλύνει κάπως το πρόβλημα μου κάτι που όμως δεν ισχύει για ζώο. ή μπορεί να μην ισχύει. αν δεν το ξέρω παίρνω υπ όψιν τη χειρότερη περίπτωση.
Ασθενής μετά από ακρωτηριασμό ποδιών, υπόφερε γιατί ένοιωθε δυνατή φαγούρα στις φτέρνες. Τι σημαίνει αυτό; Ο γιατρός που μου το είπε δεν ήξερε (όχι αυτός που έκανε τον ακρωτηριασμό). Ο εγκέφαλος είναι συνδεδεμένος με όλο το σύστημα το οποίο συνεχώς ελέγχει και το οποίο χρησιμοποιεί για να κάνει τη δουλειά του. Κάνω λοιπόν τη δική μου σκέψη. Με κάποιο τρόπο έχει καταχωρημένο στην μνήμη του όλο το σύστημα, αλλά όταν κάποιο μέλος λείψει δεν διαγράφεται από τον εγκέφαλο αμέσως, με αποτέλεσμα να θεωρεί ότι ακόμα υπάρχει. Ετσι (χωρίς να ξέρω ακριβώς τη διαδικασία) δημιουργείται το πρόβλημα. Αλλο παράδειγμα ανθρώπου με ακρωτηριασμένο χέρι, που για καιρό προσπαθούσε να το χρησιμοποιεί. Κι εδώ γιατί δεν είχε διαγραφεί αμέσως από τη μνήμη του εγκεφάλου. Τελείως διαφορετικό είναι αν έχει γεννηθεί κανείς έτσι, που δεν θα έχει καταγραφεί στον εγκέφαλο κάτι που δεν υπήρξε ποτέ.
Αλλο παράδειγμα με σκύλο με ακρωτηριασμένη ουρά που για πολύ καιρό την έψαχνε κι έκλαιγε. Αποτέλεσμα της ορθολογικής σκέψης ότι δεν θα πάθει τίποτα το ζώο αν του αφαιρεθεί η ουρά. Ναι δεν έπαθε τίποτα. Και περπατούσε κι έτρεχε αφού η αφαίρεση της ουράς δεν επηρεάζει τις δραστηριότητες του
