Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Και εγώ πάντα πίστευα ότι η στείρωση είναι μονόδρομος για αυτό και με τον Garfield δεν το σκέφτηκα καθόλου. Απλά με την Lagertha έχει "φωλιάσει" το άγχος με όλα αυτά που συνέβησαν. Τέλος πάντων, μιας και όπως λένε "μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει", στην προκείμενη η δίκια μου γιατί θα με "φάει" τώρα το άγχος

, πέρασα από τον γιατρό και με βεβαίωσε ότι οι περιπέτειες που πέρασε δεν επηρεάζουν την επέμβαση και ότι είναι υπόθεση ρουτίνας και το μεσημέρι θα την έχω σπίτι, την Παρασκευή 9 το πρωί την πηγαίνω για στείρωση και αλίμονο μου!
Υ.Γ. Ελπιζω, για τις θετικές σας σκέψεις
Πήρατε τη σωστή απόφαση

Πρέπει να στειρωθεί η γατούλα, πέρα απ' την ταλαιπωρία και τη δική της και τη δική σας με τον οίστρο, όπως σου είπαν και άλλοι χρήστες δυστυχώς στα αστείρωτα θηλυκά παίζει ο κίνδυνος πυομήτρας και καρκίνου

Έχω χάσει μια γατούλα από αυτό (δεν ήξερα τότε) και ξέρω.
Μη φοβάσαι, η αντίδραση στο εμβόλιο της λύσσας δεν έχει σχέση με τη στείρωση, μια χαρά θα τα πάτε. Και θα πρότεινα να συζητήσετε με τον κτηνίατρο τη χρησιμότητα του εμβολίου της λύσσας στο μέλλον - εφόσον η γατούλα μένει μόνο μέσα ίσως να μην το κρίνει σκόπιμο να το επαναλάβετε. Είναι βαρύ εμβόλιο όπως είδες κι εσύ και η γατούλα ήδη το πήρε άσχημα την πρώτη φορά - και η δικιά μας το είχε πάρει άσχημα, είχε αρρωστήσει, έκανε πυρετό και δεν έτρωγε για 1-2 μέρες. Έκτοτε η κτηνίατρος μας σύστησε να μην το ξανακάνουμε και μας είπε μάλιστα ότι κακώς το κάναμε και την πρώτη φορά - ο πρώτος μας κτηνίατρος όμως μας το είχε παρουσιάσει ως ασύλληπτα χρήσιμο εμβόλιο.
Μια χαρά θα τα πάει στην επέμβαση η γατουλίτσα σας - ετοιμάσου από τώρα να δεις σε ποια σκοτεινή και ήσυχη γωνίτσα θα κουρνιάσει όταν τη φέρετε με το καλό σπίτι μετά την εγχείριση και έχε το νου σου να την αφήσετε ήσυχη εκεί να κοιμηθεί και να χαλαρώσει. Αυτό θυμάμαι πολύ έντονα με την Άρια, ότι πήγε και κρύφτηκε κάπου και κοιμόταν για αρκετές ώρες, της έκλεισα και τα πατζούρια να έχει σκοτάδι και ησυχία. Τσέκερνα να δω αν είναι οκ βέβαια γιατί είχα κι εγώ υστερία ότι θα μου πεθάνει


Το τι κλάμα έριξα όταν την είδα ταλαιπωρημένη δε λέγεται. Μετά από 4-5 ώρες ύπνου βγήκε από την κρυψώνα της και ήρθε στο σαλόνι και πήδηξε σε μια ψηλή καρέκλα και ακόμα μου έχει μείνει το ότι ναι μεν πήδηξε ψηλά σχετικά άνετα μετά την επέμβαση αλλά φαινόταν ότι ζορίστηκε να ανέβει, δεν ήταν το κλασικό γατίσιο άλμα. Κοιμήθηκε κι εκεί λίγο και μετά ήταν μια χαρά
Το άλλο που μας είχε πει η κτηνίατρός μας είναι να της δώσουμε να φάει ό,τι μα ό,τι θέλει - καλά, όχι κάτι που θα τη βλάψει προφανώς. Απλά τη ρώτησα τι να την ταΐσω μετά και μας είπε ότι επειδή λογικά θα είναι ανόρεχτη αμέσως μετά τη νάρκωση, να της δώσουμε να φάει ό,τι αγαπάει περισσότερο γιατί μας ενδιαφέρει να φάει. Οπότε αν λατρεύει κάτι, δώστης το. Υπάρχουν βέβαια γατιά που απλά τρώνε την ξηρή τροφή τους μετά τη στείρωση, σα να μη συνέβη τίποτα
