Το χέρι μου ακουμπάει και θα ακουμπάει τα γατόνια μου ΜΟΝΟ για να τα χαϊδέψει... Για κανέναν άλλο λόγο!
Δεν ξέρω αν θεωρούμαι ανεκτική από κάποιους, αλλά @έστηκα για την κουρτίνα που μπορεί να μου σκίσουν , ή για τον καναπέ που ...θα φροντίσουν να του βάλουν την ...πινελιά τους! Δεν με νοιάζει, χαλάλι τους! Ο άντρας μου με δουλεύει γ'αυτό το ¨χαλάλι τους¨ που συχνά -πυκνά λέω... Εκτός της αρνητικής θέσης μου για τα ¨σκαμπιλάκια ...συμμόρφωσης ¨, έχω συν τοις άλλοις συναίσθηση της φύσης τους και των ενστίκτων τους και τα σέβομαι όσο περισσότερο μπορώ...
Θέλω να έχουν μόνο όμορφες στιγμές από την συγκατοίκησή μας, προσπαθώ να κάνω ό,τι μπορώ και ό,τι περνάει από το χέρι μου για να τους τις παρέχω...
Και αν το πάρουμε αλλιώς... τα χτενίζω κάθε μέρα, στη Μελινα μου ειδικά καθόλου δεν αρέσει η διαδικασία, γκρινιάζει, νιαουρίζει, μετά ¨βάζει τις φωνές¨ νιαουρίζοντας, δυσανασχετεί, βγάζει πάντα και ανελλιπώς τα νύχια της και καλά για ... επίδειξη των όπλων της , μα ποτέ δεν τα έχει χρησιμοποιήσει...
Ο Αχιλλεας μου δεν θορυβεί σαν τη Μελινα στο χτένισμα, αλλά και αυτός δεν πετάει τη σκούφια του... Με βλέπει με την χτένα, και τρέχει και κρύβεται ο καημένος... Μα ποτέ δεν έχει κάνει χρήση των¨΄΄οπλων¨ του... Σημειωτεόν, συχνά τα πονάω άθελά μου..
Θέλω να πω, ακόμα και αυτά μπορούν και βάζουν όρια και κόκκινες γραμμές στην συμπεριφορά τους... Εγώ γιατί να μην;;;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.