Τα πάντα σχετικά με τον οίστρο και τη στείρωση θηλυκής γάτας

@Μαρία

Η φύση λειτουργεί με τους "νόμους" και τις ισορροπίες της, μεταξύ των οποίων είναι και ο "έλεγχος" του πληθυσμού των ζώων που την κατοικουν. Αυτές τις ισορροπίες που εμείς διαταρασσουμε και δημιουργούμε ανάλογα προβλήματα με αυτό των αδεσποτων ζώων στις πόλεις.

Συμφωνούμε αρκεί να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του. Όσο για τις συνέπειες, σε προηγούμενα μηνύματα υποστηρίζεται πως δεν υπάρχουν και εκεί είναι που κυρίως διαφωνησα.

Δεν εχω καταλαβει και αν θελεις διευκρινισε ποιο ειναι το προβλημα στη ριζα του? και ποιες ειναι οι αρνητικες συνεπειες της στειρωσης κατα τη γνωμη σου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γιατί αν πας μια γάτα σε ένα χωριό, θα τη δεις να προτιμά να ανεβαίνει στα δέντρα και όχι στο νεροχυτη. Επίσης θα τη δεις να κυνηγάει, χωρίς να περιμένει εξαρτωμενη αποκλειστικά από εσένα να της ανοίξεις τη σακούλα της τροφής για να φάει.
Αυτό που θα κυνηγάει για να φάει θα είναι ζωικη πρωτεΐνη και όχι σιτηρα... Θα χρειάζεται λιγότερο νερό και όχι όσο πίνει μια γάτα που τρέφεται με επεξεργασμενη ξηρά τροφή.
Θα κάνει κακά στο χώμα και όχι στην πλαστική αμμολεκάνη. Γιατί εκεί θα ζει ελεύθερη.

Μμμμ, μην είσαι τόσο σίγουρος για όλα αυτά αγαπητέ Νίκο, οι γάτες ακόμη και στο χωριό, ναι θα απολαύσουν το σκαρφάλωμα στα δέντρα, αλλά θα ανέβουν και στον νεροχύτη, θα πιάσουν πουλιά και θα τα σκοτώσουν αλλά δε θα τα φάνε συνήθως, θα το κάνουν μόνο για να ικανοποιήσουν το ένστικτό τους και πάλι θα περιμένουν πώς και πώς να ανοίξεις τη σακκούλα με τις κροκέτες ή την κονσέρβα τους..αφού τις προτιμούν τελικά από τα θηράματά τους απ΄ο,τι φαίνεται..Και θα απολαύσουν το παιχνίδι μαζί σου, όπως και θα αναζητήσουν επίσης την αγκαλιά και τα χάδια σου. Όσο για την αμμολεκάνη που λες, τα δικά μου τουλάχιστον που έχουν πρόσβαση και έξω σε πολύ χώμα, για κάποιο λόγο προτιμούν τις αμμολεκάνες τους. Όλα αυτά ισχύουν γιατί μιλάμε για εξημερωμένα ζώα και κατοικίδια...Όπως σου εξήγησαν και άλλα μέλη δεν πρόκειται για αγριόγατες. Η ποιότητα της ζωής τους εξαρτάται πολύ από τη δική μας υπευθυνότητα, είτε ζούνε έξω είτε μέσα και η στείρωση είναι κάτι που αν θες να λέγεσαι υπεύθυνος απέναντι τους, θα τη κάνεις, δε γίνεται να την αποφύγεις.
Από την άλλη προφανώς κι αυτές οι γάτες μας κι όχι μόνο οι αγριόγατες ανήκουν στη φύση με την έννοια που κατάλαβα ότι το εννοείς, όπως κι εμείς άλλωστε.., άσχετα αν το έχουμε ξεχάσει.. Η γάτα εξάλλου μέσα στο σπίτι πάλι θα έχει το ένστικτο να κυνηγήσει, γι αυτό υπάρχουν πολλά ωραία παιχνιδάκια, θα πάει να ξύσει τα νύχια της στο ονυχοδρόμιο κλπ. και μπορεί να είναι πολύ ευτυχισμένη όταν εισπράττει αγάπη. Καταλαβαίνω μέχρις σ΄έναν βαθμό τον προβληματισμό σου, ο οποίος όμως είναι πολύ θεωρητικός και ρομαντικός...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Έχω αναφέρει στα προηγούμενα post την άποψή μου, με παραδείγματα, επιχειρήματα (έστω και αν δεν είναι σύνδεσμοι από Wikipedia)

Οφφ τοπικ αλλά θα ήθελα να το γράψω:

Μόνο σ' αυτό με τη Wiki να απαντήσω γιατί το βλέπω πολύ να παίζει τελευταία. Η Wikipedia είναι ΠΟΛΥ αξιόπιστη πηγή, ειδικά στα ξενόγλωσσα λήμματα. Κι αυτό επειδή από κάτω έχει πάντα πάρα μα πάρα πολλές πηγές (references) είτε από έρευνες, case studies, λινκς από μελέτες πανεπιστημίων, άρθρα από εφημερίδες, αποσπάσματα από βιβλία, επιστημονικά περιοδικά κλπ κλπ.

Διαβλέπω ένα ειρωνικό ύφος στην απάντησή σου (αν κάνω λάθος ζητώ συγγνώμη και αγνόησε αυτό το ποστ) και παρατηρώ ότι ειδικά στην Ελλάδα η wikipedia αντιμετωπίζεται σαν κάτι οριακά γελοίο. Ναι δεν είναι η πηγή που θες να βάλεις στη διδακτορική σου διατριβή αλλά δεν είναι αυτή η ενδεδειγμένη της χρήση ούτως ή άλλως. Αλλά πχ αν ψάχνεις τι σημαίνει retrosynthesis ξέρω γω και από κει βρεις το πρώτο paper που δημοσιεύτηκε σε αυτό το θέμα, τότε μπορείς φυσικά να χρησιμοποιήσεις σαν πηγή το paper. Η Wikipedia είναι απλά το μέσο για να βρεις συγκεντρωμένες πληροφορίες και μετά να πας στις πηγές και φυσικά σε αυτές να βασιστείς και αυτές να χρησιμοποιήσεις.

Αυτά, συγγνώμη και συνεχίστε στο θέμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
I
Δεν εχω καταλαβει και αν θελεις διευκρινισε ποιο ειναι το προβλημα στη ριζα του? και ποιες ειναι οι αρνητικες συνεπειες της στειρωσης κατα τη γνωμη σου?
Θα σου απαντήσω, αν και τα έχω γράψει, για να είναι συγκεντρωμένη η θέση μου εδώ.

Το πρόβλημα ύπαρξης αδεσποτων ζώων που τριγυρνανε αποστεωμενα στους δρόμους των πόλεων, τρώνε από τα σκουπίδια και σκοτώνονται από αυτοκίνητα και φολες, το δημιουργήσαμε εμείς. Διότι πριν χιλιάδες χρόνια ξεκινήσαμε να εξημερώνουμε ζώα που ανοίκουν στη φύση και συνεχίζουμε να το κάνουμε με όλο και περισσότερα είδη. Τα αρπαζουμε από το φυσικό τους περιβάλλον, διαταρασοντας τις ισορροπίες του, με σκοπό να μας κρατάνε συντροφιά (οπως και για οικονομικό κέρδος, όμως δεν το προχωράω καθώς πιθανόν θα χρειαστεί να ξεφύγουμε αρκετά.) . Το κάνουμε για εμάς και όχι για εκείνα, χωρίς να σκεφτόμαστε ή να μας ενδιαφέρει αν εκείνα υπάρχουν για να ζουν κλειδωμένα σε σπίτια, μπαλκόνια, κλούβες, κλουβια κλπ. Χωρίς να αναλογιζομαστε πως μια γάτα μη στειρωμενη θα υποφέρει αν βρίσκεται κλειδωμένη στο διαμέρισμα μας. Διότι σήμερα όταν τα βαρεθούμε τα πετάμε στο δρόμο, ή πετάμε στα σκουπίδια τα παιδιά τους επειδή "τολμησαν" να ικανοποιησουν την βιολογική ανάγκη για αναπαραγωγή που έχει κάθε ων.

Οι συνέπειες για εκείνα είναι ότι τους αφαιρούμε το ένστικτο της αναπαραγωγής και της μητρότητας που αποδεδειγμενα έχουν (αναφέρω το γιατί σε προηγούμενο μηνυμα μου). Για τον άνθρωπο είναι ηθικές, εφόσον τις αντιλαμβάνεται ως τέτοιες, αλλιώς απλά τις αγνοεί.

Λύση του προβλήματος δεν είναι η στειρωση των ζώων και μετά τέλος, εξαφανίζεται το πρόβλημα. Πρέπει να συνειδητοποιουμε-παραδεχτουμε πως κάτι κάνουμε εμείς λάθος και όχι εκείνα που απλά αναπαραγονται. Να αντιμετωπίσουμε λοιπόν τη ριζα του προβλήματος και όχι τις προεκτάσεις του, αλλιώς δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει.

Μμμμ, μην είσαι τόσο σίγουρος για όλα αυτά αγαπητέ Νίκο, οι γάτες ακόμη και στο χωριό, ναι θα απολαύσουν το σκαρφάλωμα στα δέντρα, αλλά θα ανέβουν και στον νεροχύτη, θα πιάσουν πουλιά και θα τα σκοτώσουν αλλά δε θα τα φάνε συνήθως, θα το κάνουν μόνο για να ικανοποιήσουν το ένστικτό τους και πάλι θα περιμένουν πώς και πώς να ανοίξεις τη σακκούλα με τις κροκέτες ή την κονσέρβα τους..αφού τις προτιμούν τελικά από τα θηράματά τους απ΄ο,τι φαίνεται..Και θα απολαύσουν το παιχνίδι μαζί σου, όπως και θα αναζητήσουν επίσης την αγκαλιά και τα χάδια σου. Όσο για την αμμολεκάνη που λες, τα δικά μου τουλάχιστον που έχουν πρόσβαση και έξω σε πολύ χώμα, για κάποιο λόγο προτιμούν τις αμμολεκάνες τους. Όλα αυτά ισχύουν γιατί μιλάμε για εξημερωμένα ζώα και κατοικίδια...Όπως σου εξήγησαν και άλλα μέλη δεν πρόκειται για αγριόγατες. Η ποιότητα της ζωής τους εξαρτάται πολύ από τη δική μας υπευθυνότητα, είτε ζούνε έξω είτε μέσα και η στείρωση είναι κάτι που αν θες να λέγεσαι υπεύθυνος απέναντι τους, θα τη κάνεις, δε γίνεται να την αποφύγεις.
Από την άλλη προφανώς κι αυτές οι γάτες μας κι όχι μόνο οι αγριόγατες ανήκουν στη φύση με την έννοια που κατάλαβα ότι το εννοείς, όπως κι εμείς άλλωστε.., άσχετα αν το έχουμε ξεχάσει.. Η γάτα εξάλλου μέσα στο σπίτι πάλι θα έχει το ένστικτο να κυνηγήσει, γι αυτό υπάρχουν πολλά ωραία παιχνιδάκια, θα πάει να ξύσει τα νύχια της στο ονυχοδρόμιο κλπ. και μπορεί να είναι πολύ ευτυχισμένη όταν εισπράττει αγάπη. Καταλαβαίνω μέχρις σ΄έναν βαθμό τον προβληματισμό σου, ο οποίος όμως είναι πολύ θεωρητικός και ρομαντικός...
Έχω τις αντιρρήσεις μου σε κάποια από αυτά που αναφέρεις όμως θα σταθώ κάπου αλλού γιατί...

Επιτέλους, μάλλον έγινα κατανοητός.

Όταν το "θυμηθούμε" ίσως καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι και να τους προσφέρουμε αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Οφφ τοπικ αλλά θα ήθελα να το γράψω:

Μόνο σ' αυτό με τη Wiki να απαντήσω γιατί το βλέπω πολύ να παίζει τελευταία. Η Wikipedia είναι ΠΟΛΥ αξιόπιστη πηγή, ειδικά στα ξενόγλωσσα λήμματα. Κι αυτό επειδή από κάτω έχει πάντα πάρα μα πάρα πολλές πηγές (references) είτε από έρευνες, case studies, λινκς από μελέτες πανεπιστημίων, άρθρα από εφημερίδες, αποσπάσματα από βιβλία, επιστημονικά περιοδικά κλπ κλπ.

Διαβλέπω ένα ειρωνικό ύφος στην απάντησή σου (αν κάνω λάθος ζητώ συγγνώμη και αγνόησε αυτό το ποστ) και παρατηρώ ότι ειδικά στην Ελλάδα η wikipedia αντιμετωπίζεται σαν κάτι οριακά γελοίο. Ναι δεν είναι η πηγή που θες να βάλεις στη διδακτορική σου διατριβή αλλά δεν είναι αυτή η ενδεδειγμένη της χρήση ούτως ή άλλως. Αλλά πχ αν ψάχνεις τι σημαίνει retrosynthesis ξέρω γω και από κει βρεις το πρώτο paper που δημοσιεύτηκε σε αυτό το θέμα, τότε μπορείς φυσικά να χρησιμοποιήσεις σαν πηγή το paper. Η Wikipedia είναι απλά το μέσο για να βρεις συγκεντρωμένες πληροφορίες και μετά να πας στις πηγές και φυσικά σε αυτές να βασιστείς και αυτές να χρησιμοποιήσεις.

Αυτά, συγγνώμη και συνεχίστε στο θέμα.
Δεν εχω πρόβλημα με την πηγή σου. Γράψε λάθος αν φάνηκε ετσι.

Το ανέφερα για τα δικά μου επιχειρήματα που δεν είναι από κάποιο σύνδεσμο και ίσως να μη μετράνε, να μην είναι καν επιχειρήματα ή παραδείγματα κλπ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Θα σου απαντήσω, αν και τα έχω γράψει, για να είναι συγκεντρωμένη η θέση μου εδώ.

Το πρόβλημα ύπαρξης αδεσποτων ζώων που τριγυρνανε αποστεωμενα στους δρόμους των πόλεων, τρώνε από τα σκουπίδια και σκοτώνονται από αυτοκίνητα και φολες, το δημιουργήσαμε εμείς. Διότι πριν χιλιάδες χρόνια ξεκινήσαμε να εξημερώνουμε ζώα που ανοίκουν στη φύση και συνεχίζουμε να το κάνουμε με όλο και περισσότερα είδη. Τα αρπαζουμε από το φυσικό τους περιβάλλον, διαταρασοντας τις ισορροπίες του, με σκοπό να μας κρατάνε συντροφιά. Το κάνουμε για εμάς και όχι για εκείνα, χωρίς να σκεφτόμαστε ή να μας ενδιαφέρει αν εκείνα υπάρχουν για να ζουν κλειδωμένα σε σπίτια, μπαλκόνια, κλούβες, κλουβια κλπ. Χωρίς να αναλογιζομαστε πως μια γάτα μη στειρωμενη θα υποφέρει αν βρίσκεται κλειδωμένη στο διαμέρισμα μας. Διότι σήμερα όταν τα βαρεθούμε τα πετάμε στο δρόμο, ή πετάμε στα σκουπίδια τα παιδιά τους επειδή "τολμισαν" να ικανοποιησουν την βιολογική ανάγκη για αναπαραγωγή που έχει κάθε ων.

Οι συνέπειες για εκείνα είναι ότι τους αφαιρούμε το ένστικτο της αναπαραγωγής και της μητρότητας που αποδεδειγμενα έχουν (αναφέρω το γιατί σε προηγούμενο μηνυμα μου). Για τον άνθρωπο είναι ηθικές, εφόσον τις αντιλαμβάνεται ως τέτοιες, αλλιώς απλά τις αγνοεί.

Ναι μεν αν δεν ειχαν εξημερωθεί οι γάτες δεν θα υπήρχαν σήμερα αδέσποτες παντού με ο,τι αυτό συνεπάγεται για την ευζωία τους, από την άλλη όμως κάποια πράγματα απλά συνέβησαν στην ιστορία της ανθρωπότητας πριν χιλιάδες χρόνια και δεν ανατρέπονται, οπότε το χρήσιμο και το "σημαντικό" (από άποψη πρακτικής σημασίας) είναι να σκεφτούμε τι κάνουμε τώρα. Οι γάτες αφού το πιάνεις από εκεί δεν εξημερώθηκαν για να κρατάνε συντροφιά στον άνθρωπο, αλλά κυρίως για να τον βοηθάνε στην επιβίωση του κυνηγώντας τα τρωκτικά που έτρωγαν τις σοδειές του. Άλλωστε εκείνα τα χρόνια ο άνθρωπος δε φαίνεται να εκτιμά τόσο τη συντροφιά των ζώων, αφού μάλλον τον ενδιέφερε να εκμεταλλευτεί τις ιδιότητες κάποιων ζώων που θα τον βοηθούσαν να επιβιώσει. Ναι οκ αυτό ίσως είναι κάπως κατακριτέο σήμερα, αλλά είναι λάθος να αξιολογούμε τέτοιες συμπεριφορές με τα σημερινά δεδομένα, στον αγώνα για απλή επιβίωση τέτοιες πράξεις ήταν αναγκαίες και εν πάσει περιπτώσει αναμενόμενες και λογικές.

Απο εκεί και πέρα όλοι εδω μέσα υπεραγαπάμε τις γάτες μας και μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η ευζωία τους. Προσωπικά δε με αφήνει καθόλου αδιάφορη ο προβληματισμός για το κατά πόσο είναι ευτυχισμένη μια γάτα που ζει σε ένα διαμέρισμα. Ωστόσο, ο γάτος μου- οπως και οι γάτες πολλών άλλων μελών- πριν τον υιοθετήσω ήταν αδέσποτος και φοβικός, ζούσε για την ακρίβεια σε ένα στενό και δεν εφευγε από εκεί, κρυβόταν συνέχεια σε ένα εγκαταλειμμένο παμβρώμικο σπίτι, έτρωγε ξύλο από τις υπόλοιπες γάτες που φυσικά δεν τον άφηναν και να φάει ο,τι έριχναν οι κάτοικοι εκεί, γενικά ζούσε τρομοκρατημένος και άρρωστος τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του. Δεν ήθελα να υιοθετήσω γάτα στο διαμέρισμα, ήθελα να περιμένω μέχρι να μείνω σε κάποιο σπίτι που θα έχει αυλή κι όμως τον υιοθέτησα για να τον σώσω, ήταν δεδομένο ότι είχε λίγα χρόνια ίσως και λίγους μήνες ζωής μπροστά του. Και φυσικά και τον στείρωσα κυρίως για να είναι το ζώο ευτυχισμένο και να μην προσπαθεί όλη την ώρα να δραπετεύσει για να ζευγαρώσει (πιθανότατα θα τραυματιζόταν ή θα πέθαινε στην πορεία). Για αυτόν έγιναν λοιπόν όλα αυτά, όχι για κάποια δική μου εγωιστική ανάγκη.

Τι θα συνέβαινε σε ένα τέτοιο ζώο στη φύση αν μιλούσαμε πχ για αγριόγατες? Θα ζούσε τη σύντομη ζωή του και θα πέθαινε πιθανότατα τραυματισμένο από άλλα. Αυτό όμως σαν πληροφορία μου είναι άχρηστο γιατί ακριβώς επειδή οι γάτες είναι κατοικίδια, εξημερωμένα ζώα ΕΜΕΙΣ είμαστε υπεύθυνοι για τις ζωές τους, όχι η "φύση" και οι νόμοι της. Η φύση πχ προστάζει τους αρσενικούς γάτους να κομματιάζουν στην κυριολεξία τα νεογέννητα γατάκια που δεν είναι δικά τους, αυτό είναι κάτι που αποδεχόμαστε εμείς για τις γάτες μας? Τις πηγαίνουμε στον κτηνίατρο όταν είναι άρρωστες, δεν λέμε "α η φύση θα επιληφθεί του θέματος και αν δεν αντέξει ας πεθάνει για ελεγθεί και ο πληθυσμός".

Κανείς δε λέει οτι το διαμέρισμα είναι ένα ιδανικό μέρος για μια γάτα. Γιαυτό και εμείς που αγαπάμε τις γάτες προσπαθούμε να ικανοποιούμε τα ένστικτα και τις ανάγκες της όπως μπορούμε. Παίζοντας μαζί της, αγοράζοντας τα απαραίτητα αξεσουάρ κτλ. Και συνήθως βλέπεις γάτες ευτυχισμένες όταν οι ιδιοκτήτες τους νοιάζονται για αυτές.

Το ζήτημα είναι επομένως όχι η εξημέρωση της γάτας και πως θα την ανατρέψουμε (ουτοπικό θέμα) αλλά στη σημερινή κατάσταση πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τις ζωές τους. Και η απάντηση είναι ΣΤΕΙΡΩΣΗ και πάλι στείρωση. Μόνο με τις συστηματικές στειρώσεις βελτιώνεται η κατάσταση με τα αδέσποτα και τα δεσποζόμενα σε όλες τις προβληματικές πτυχές της. Για αυτές όχι για εμάς, είναι σαφές αυτό.

Ως προς το ηθικό θέμα της αφαίρεσης του ενστίκτου της αναπαραγωγής, η γνώμη μου είναι οτι πρόκειται και πάλι για ουτοπική συζήτηση. Το ένστικτό τους αυτό υπονομεύει κατά πολυ την ευζωία τους για μην αρχίσω με τις συνέπειες που έχει ο υπερπληθυσμός τους. Άλλωστε να μην ξεχνάμε οτι η αναπαραγωγική διαδικασία των γατιών δεν είναι ίδια με τις αγριόγατες. Λόγω της εξημέρωσης τους έχει αλλάξει και η συχνότητα του οίστρου τους και ο αριθμός των μικρών που γεννάνε. Ιδανικές καταστάσεις και λύσεις δεν υπάρχουν νομίζω, ζυγίζουμε τις καταστάσεις και κάνουμε ο,τι είναι καλύτερο για αυτές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι μεν αν δεν ειχαν εξημερωθεί οι γάτες δεν θα υπήρχαν σήμερα αδέσποτες παντού με ο,τι αυτό συνεπάγεται για την ευζωία τους, από την άλλη όμως κάποια πράγματα απλά συνέβησαν στην ιστορία της ανθρωπότητας πριν χιλιάδες χρόνια και δεν ανατρέπονται, οπότε το χρήσιμο και το "σημαντικό" (από άποψη πρακτικής σημασίας) είναι να σκεφτούμε τι κάνουμε τώρα. Οι γάτες αφού το πιάνεις από εκεί δεν εξημερώθηκαν για να κρατάνε συντροφιά στον άνθρωπο, αλλά κυρίως για να τον βοηθάνε στην επιβίωση του κυνηγώντας τα τρωκτικά που έτρωγαν τις σοδειές του. Άλλωστε εκείνα τα χρόνια ο άνθρωπος δε φαίνεται να εκτιμά τόσο τη συντροφιά των ζώων, αφού μάλλον τον ενδιέφερε να εκμεταλλευτεί τις ιδιότητες κάποιων ζώων που θα τον βοηθούσαν να επιβιώσει. Ναι οκ αυτό ίσως είναι κάπως κατακριτέο σήμερα, αλλά είναι λάθος να αξιολογούμε τέτοιες συμπεριφορές με τα σημερινά δεδομένα, στον αγώνα για απλή επιβίωση τέτοιες πράξεις ήταν αναγκαίες και εν πάσει περιπτώσει αναμενόμενες και λογικές.
Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε το τώρα όμως αυτό που θα δείξει αν τελικά οι προσπάθεια που κάναμε για το τώρα ήταν όντως αποτελεσματικη, προσκαιρα αποτελεσματικοη ή αποτυχημένη, είναι το μετά.

Δεν άρχισε τότε το πρόβλημα για τις γάτες αλλά μετέπειτα, όταν δηλαδή έγιναν κατοικίδια.

Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις έχω απαντήσει πάνω κάτω σε προηγούμενα μηνύματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε το τώρα όμως αυτό που θα δείξει αν τελικά οι προσπάθεια που κάναμε για το τώρα ήταν όντως αποτελεσματικη, προσκαιρα αποτελεσματικοη ή αποτυχημένη.

Δεν άρχισε τότε το πρόβλημα για τις γάτες αλλά μετέπειτα, όταν δηλαδή έγιναν κατοικίδια.

Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις έχω απαντήσει πάνω κάτω σε προηγούμενα μηνύματα.

Η πρώτη πρόταση δεν βγάζει νόημα.

Εσύ εντόπισες την αιτία του προβήματος στην εξημέρωσή τους (το οτι έγιναν κατοικίδιες συνδέεται άμεσα με αυτό), σου διατύπωσα την άποψη μου επί του θέματος και τα επιχειρήματα που την υποστηρίζουν, προφανώς δεν έχεις κάποιον αντίλογο πρόχειρο, αυτό συμπεραίνει κανείς από αυτό που έγραψες.

Εν πάσει περιπτώσει μπορείς προφανώς να έχεις ό,τι άποψη θέλεις, καλό είναι όμως να την τεκμηριώνεις κι όλας όταν μπαίνεις σε διαδικασία διαλόγου με άλλους, αλλιώς προσωπικά τουλάχιστον δε μου λέει απολύτως τίποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οπότε αν κατάλαβα καλά υποστηρίζεις ότι είναι καλύτερο οι γάτες να ζουν έξω και εφόσον είναι έξω ελεύθερες πρέπει να μένουν και αστείρωτες, ώστε να αναπαράγονται φυσικά (φυσικά = σύμφωνα με τη φύση/ένστικτο) και τον έλεγχο του πληθυσμού θα τον αναλάβει η φυσική επιλογή/ατυχήματα/αρρώστιες/φόλες/έλλειψη φαγητού κλπ; Ωστόσο είπες και παραπάνω ότι δεν προτείνεις να εγκαταλείψουμε τα ζώα μας έξω, απλά αν κατάλαβα καλά εννοείς ότι είναι καλό σιγά σιγά να εξαλειφθεί η τάση των υιοθεσιών ζώων σε σπίτια και να υπάρχουν, μετά από κάποιο καιρό, ζώα μόνο έξω από σπίτια/κλουβιά;

Δε ρωτάω ειρωνικά, καθόλου. Απλά προσπαθώ να καταλάβω αφενός πώς το βλέπεις και αφετέρου (και κυριότερο) τι προτείνεις ως λύση, αφού διαφωνείς ηθικά με την υιοθεσία ζώων και τη συμβίωσή τους με τον άνθρωπο.

Γιατί από αυτό που λες...

Λύση του προβλήματος δεν είναι η στειρωση των ζώων και μετά τέλος, εξαφανίζεται το πρόβλημα. Πρέπει να συνειδητοποιουμε-παραδεχτουμε πως κάτι κάνουμε εμείς λάθος και όχι εκείνα που απλά αναπαραγονται. Να αντιμετωπίσουμε λοιπόν τη ριζα του προβλήματος και όχι τις προεκτάσεις του, αλλιώς δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει.

...δεν μπορώ ακριβώς να καταλάβω τι προτείνεις. Λες ότι στείρωση δεν είναι λύση. Και ότι η λύση είναι η συνειδητοποίηση-παραδοχή ότι εμείς κάνουμε λάθος και όχι τα ζώα που αναπαράγονται. Έστω ότι το συνειδητοποιούμε-παραδεχόμαστε, πρακτικά τι θα κάνουμε όμως για τη λύση του προβλήματος των χιλιάδων εγκατελειμμένων ζώων στους δρόμους; Η παραδοχή δε θα λύσει μαγικά τίποτα, οπότε οι πράξεις μας ποιες θα είναι; Γιατί αν η στείρωση δεν είναι λύση, τότε τα αδέσποτα θα συνεχίσουν να αναπαράγονται και δε θα λυθεί ποτέ τίποτα. Έχω πραγματικά μπερδευτεί και να πω την αλήθεια φοβάμαι ότι θα κουράσουμε και τους άλλους χρήστες και ότι βγαίνουμε οφ τοπικ με φιλοσοφική κουβέντα καθώς εδώ και απαντήσεις επί απαντήσεων δεν έχει προταθεί κάτι εναλλακτικό.

Δέχομαι τις σκέψεις για τα κλεισμένα ζώα στα διαμερίσματα, δέχομαι την ηθική κουβέντα περί στείρωσης και πίστεψέ με τα σκέφτομαι κάθε μέρα. Και πριν στειρώσουμε την Άρια προβληματιστήκαμε πολύ, σε φάση ποιοι είμαστε να το παίζουμε θεοί; Όμως πιο πολύ μας απασχολούσε το ότι ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ άλλη επιλογή παρά το ηθικό του πράγματος. Ή θα την αφήναμε έξω να ζευγαρώνει και να γεννάει, οπότε θα τη χάναμε σύντομα (αυτοκίνητα, φόλες κλπ) ή θα την είχαμε σπίτι και θα την είχαμε σπίτι με το σωστό τρόπο. Και ακόμα και έξω να την αφήναμε, θα τη στειρώναμε πρώτα. Δέχομαι λοιπόν τις κουβέντες και τις σκέψεις για όλα αυτά αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα λέει ότι ή το ζώο θα το φροντίσεις και θα ζήσει για χρόνια, ή θα πας για την ελευθερία του (δεκτό) αλλά θα ψοφήσει πολύ πολύ σύντομα και πιθανότατα πολύ πολύ φρικτά, αφού γεννοβολήσει 10 γατιά με την ίδια τύχη.

Πλατειάζω οπότε σταματάω: δέχομαι ως απόλυτα λογικές τις συζητήσεις και τις σκέψεις αλλά μετράει και το ότι πρέπει να γίνει κάτι πρακτικά. Και τι άλλο εκτός από στειρώσεις; Θα με ενδιέφερε να μάθω τι θα πρότεινες. Ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η πρώτη πρόταση δεν βγάζει νόημα.

Εσύ εντόπισες την αιτία του προβήματος στην εξημέρωσή τους (το οτι έγιναν κατοικίδιες συνδέεται άμεσα με αυτό), σου διατύπωσα την άποψη μου επί του θέματος και τα επιχειρήματα που την υποστηρίζουν, προφανώς δεν έχεις κάποιον αντίλογο πρόχειρο, αυτό συμπεραίνει κανείς από αυτό που έγραψες.

Εν πάσει περιπτώσει μπορείς προφανώς να έχεις ό,τι άποψη θέλεις, καλό είναι όμως να την τεκμηριώνεις κι όλας όταν μπαίνεις σε διαδικασία διαλόγου με άλλους, αλλιώς προσωπικά τουλάχιστον δε μου λέει απολύτως τίποτα.
Ξέχασα κάτι: "ειναι το μετά."

Πρέπει να απαντάω σε αρκετά άτομα, όπου αν απαντούσα σε οτιδήποτε γράφεται θα ήταν (ακομα πιο) κουραστικό για όλους μας. Απαντάω κυρίως στις πιο σημαντικές διαφωνίες μας και όσες δεν έχουν αναφερθεί σε προηγούμενα μηνύματα ή δεν μπορούν να απαντηθούν μέσω αυτων.

Πολλά από αυτά που γράφω ίσως να μη γίνονται κατανοητα και ξαναγροφονται οι ίδιες σχεδόν θέσεις και επιχειρήματα ξανά και ξανά.

Εγώ σε αυτά που διαφωνώ δεν λέω ότι δεν τα τεκμηριώνετε. Αν όλα αυτά που έχω γράψει, παρουσιάζοντσς τη δική μου άποψη δεν εμπεριέχουν κάποια ουσία τοτε καλύτερα να μη γράφω μιας και δε λένε κάτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οπότε αν κατάλαβα καλά υποστηρίζεις ότι είναι καλύτερο οι γάτες να ζουν έξω και εφόσον είναι έξω ελεύθερες πρέπει να μένουν και αστείρωτες, ώστε να αναπαράγονται φυσικά (φυσικά = σύμφωνα με τη φύση/ένστικτο) και τον έλεγχο του πληθυσμού θα τον αναλάβει η φυσική επιλογή/ατυχήματα/αρρώστιες/φόλες/έλλειψη φαγητού κλπ; Ωστόσο είπες και παραπάνω ότι δεν προτείνεις να εγκαταλείψουμε τα ζώα μας έξω, απλά αν κατάλαβα καλά εννοείς ότι είναι καλό σιγά σιγά να εξαλειφθεί η τάση των υιοθεσιών ζώων σε σπίτια και να υπάρχουν, μετά από κάποιο καιρό, ζώα μόνο έξω από σπίτια/κλουβιά;
Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ τίποτα από αυτά που γράφεις. Υιοθεσίες πρέπει να γίνονται, στειρωσεις πρέπει να γίνονται (για αυτά και για εμας) ώστε να είναι διαχειρισιμο το πρόβλημα των αδεσποτων. Αλλά να μην μείνουμε εκεί, καθώς έτσι το προβλημα θα επανεμφανιστει. Να θυμηθούμε αυτά που έχουμε ξεχάσει όπως έγραψε και η κοπέλα παραπάνω. Και ναι τότε δε θα υπάρχουν ζώα κλεισμένα σε τοίχους και κλουβια.
Έχω ξαναγραψει άλλωστε πως δεν είμαι ενάντια στη στειρωση των εντός πόλεων... Έστω και αν έχω τις ηθικές ενστάσεις μου. Όπως επίσης έχω γράψει ότι πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για τις ασθένειες τους, η για τα ατυχήματα κλπ. Στο μήνυμα που έγραψα για φυσικό έλεγχο σε άλλη βάση συζητούσαμε.


Δε ρωτάω ειρωνικά, καθόλου. Απλά προσπαθώ να καταλάβω αφενός πώς το βλέπεις και αφετέρου (και κυριότερο) τι προτείνεις ως λύση, αφού διαφωνείς ηθικά με την υιοθεσία ζώων και τη συμβίωσή τους με τον άνθρωπο.
Που έγραψα ότι διαφωνώ ηθικά με υιοθεσίες και τη συμβιωση με τον άνθρωπο; Διαφωνώ με την πλήρη εξάρτηση τους από τον άνθρωπο, που θα συνεχίσει να υπάρχει όταν μοναδικός μας στόχος είναι απλά να στειρωνουμε τα ζωα για να λύσουμε το πρόβλημα με τα αδέσποτα και όχι να τους παρέχουμε ότι πραγματικά έχουν ανάγκη (που δεν περιορίζεται σε τέσσερις τοίχους για μια ζωή, ένα πλαστικό ποντίκι να κυνηγούν κλπ.)

Γιατί από αυτό που λες...



...δεν μπορώ ακριβώς να καταλάβω τι προτείνεις. Λες ότι στείρωση δεν είναι λύση. Και ότι η λύση είναι η συνειδητοποίηση-παραδοχή ότι εμείς κάνουμε λάθος και όχι τα ζώα που αναπαράγονται. Έστω ότι το συνειδητοποιούμε-παραδεχόμαστε, πρακτικά τι θα κάνουμε όμως για τη λύση του προβλήματος των χιλιάδων εγκατελειμμένων ζώων στους δρόμους; Η παραδοχή δε θα λύσει μαγικά τίποτα, οπότε οι πράξεις μας ποιες θα είναι; Γιατί αν η στείρωση δεν είναι λύση, τότε τα αδέσποτα θα συνεχίσουν να αναπαράγονται και δε θα λυθεί ποτέ τίποτα. Έχω πραγματικά μπερδευτεί και να πω την αλήθεια φοβάμαι ότι θα κουράσουμε και τους άλλους χρήστες και ότι βγαίνουμε οφ τοπικ με φιλοσοφική κουβέντα καθώς εδώ και απαντήσεις επί απαντήσεων δεν έχει πθροταθεί κάτι εναλλακτικό.

Ότι έγραψα και παραπάνω. Η στειρωση δεν είναι η λύση εάν μείνουμε μόνο εκει.
Δέχομαι τις σκέψεις για τα κλεισμένα ζώα στα διαμερίσματα, δέχομαι την ηθική κουβέντα περί στείρωσης και πίστεψέ με τα σκέφτομαι κάθε μέρα. Και πριν στειρώσουμε την Άρια προβληματιστήκαμε πολύ, σε φάση ποιοι είμαστε να το παίζουμε θεοί; Όμως πιο πολύ μας απασχολούσε το ότι ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ άλλη επιλογή παρά το ηθικό του πράγματος. Ή θα την αφήναμε έξω να ζευγαρώνει και να γεννάει, οπότε θα τη χάναμε σύντομα (αυτοκίνητα, φόλες κλπ) ή θα την είχαμε σπίτι και θα την είχαμε σπίτι με το σωστό τρόπο. Και ακόμα και έξω να την αφήναμε, θα τη στειρώναμε πρώτα. Δέχομαι λοιπόν τις κουβέντες και τις σκέψεις για όλα αυτά αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα λέει ότι ή το ζώο θα το φροντίσεις και θα ζήσει για χρόνια, ή θα πας για την ελευθερία του (δεκτό) αλλά θα ψοφήσει πολύ πολύ σύντομα και πιθανότατα πολύ πολύ φρικτά, αφού γεννοβολήσει 10 γατιά με την ίδια τύχη.

Πλατειάζω οπότε σταματάω: δέχομαι ως απόλυτα λογικές τις συζητήσεις και τις σκέψεις αλλά μετράει και το ότι πρέπει να γίνει κάτι πρακτικά. Και τι άλλο εκτός από στειρώσεις; Θα με ενδιέφερε να μάθω τι θα πρότεινες. Ευχαριστώ.
Υιοθεσίες, στειρώσεις, χώροι φιλοξενίας. Όχι αγορές ζώων από petshop και εκτροφεις, όχι εξημερωση και άλλων αγρίων ζώων που γίνονται είτε κατοικίδια είτε "εκθεματα" σε τσίρκο, ζωολογικους κήπους, εκθέσεις κλπ - πρέπει να σταματήσει η εκμετάλλευση τους και η αίσθηση ότι μας ανοίκουν. Τέλος, η σταδιακή επαναφορά τους σε ένα πιο φυσικό γι αυτά περιβάλλον, όπου πόλεις και διαμερίσματα σίγουρα δεν εντάσσονται σε αυτό.

Συνείδηση και πράξεις.

@Άννα αν δεν έχεις καλυφθεί κάπου κανε κάποια συγκεκριμένη αν θέλεις ερώτηση.

Δε γίνεται να απαντάω σε κάθε πρόταση που γράφετε. Γράφονται πάρα πολλά και είναι αδύνατον να γίνει κάτι τέτοιο. Αν θέλετε να το εκλαμβανετε ως έλλειψη αντιλογου... Πάσο...

Απάντησα όσο πιο περιεκτικα γινόταν στην koukimanster καθώς παρουσίασε ως θέσεις μου πράγματα που πουθενά δεν έχω αναφέρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ τίποτα από αυτά που γράφεις.

Απάντησα όσο πιο περιεκτικα γινόταν στην koukimanster καθώς παρουσίασε ως θέσεις μου πράγματα που πουθενά δεν έχω αναφέρει.

Το έγραψα, είπα "αν κατάλαβα καλά". Προσπαθούσα να καταλάβω πώς το σκέφτεσαι, δεν προσπάθησα να σου βάλω λόγια.

Τέλος, η σταδιακή επαναφορά τους σε ένα πιο φυσικό γι αυτά περιβάλλον, όπου πόλεις και διαμερίσματα σίγουρα δεν εντάσσονται σε αυτό.

Από αυτό πάντως, θεωρώ ότι δεν είχα καταλάβει και τόσο λάθος εξαρχής, προσέγγισα την άποψή σου ως εξής

Ωστόσο είπες και παραπάνω ότι δεν προτείνεις να εγκαταλείψουμε τα ζώα μας έξω, απλά αν κατάλαβα καλά εννοείς ότι είναι καλό σιγά σιγά να εξαλειφθεί η τάση των υιοθεσιών ζώων σε σπίτια και να υπάρχουν, μετά από κάποιο καιρό, ζώα μόνο έξω από σπίτια/κλουβιά;

Δε βλέπω πώς αυτό είναι τόσο διαφορετικό απ' αυτό που έγραψες. Δε γράφω "να εξαλειφθεί η υιοθεσία ζώων", γράφω "σιγά σιγά να εξαλειφθεί η υιοθεσία ζώων στα σπίτια". Όπως λες κι εσύ, σταδιακή επαναφορά στο φυσικό περιβάλλον. Εξακολουθώ να διαφωνώ για το "φυσικό περιβάλλον" της γάτας και του σκύλου αλλά δε θέλω να συνεχίσω να γίνομαι κουραστική και το λήγω εδώ.

Για τη στείρωση θεωρώ ότι πρέπει να γίνεται και σε ζώα που ζουν σε χωριά, όχι μόνο στα εντός πόλεων.

Υιοθεσίες, στειρώσεις, χώροι φιλοξενίας. Όχι αγορές ζώων από petshop και εκτροφεις, όχι εξημερωση και άλλων αγρίων ζώων που γίνονται είτε κατοικίδια είτε "εκθεματα" σε τσίρκο, ζωολογικους κήπους, εκθέσεις κλπ - πρέπει να σταματήσει η εκμετάλλευση τους και η αίσθηση ότι μας ανοίκουν.

Συμφωνώ απολύτως.

Αυτά από μένα, δε θα μονοπωλήσω περισσότερο την κουβέντα, επίσης δε θέλω να την κάνω να μοιάζει με αντιπαράθεση. Καλό βράδυ σε όλους και ευχαριστώ για τη συζήτηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το έγραψα, είπα "αν κατάλαβα καλά". Προσπαθούσα να καταλάβω πώς το σκέφτεσαι, δεν προσπάθησα να σου βάλω λόγια.
"Απλά προσπαθώ να καταλάβω αφενός πώς το βλέπεις και αφετέρου (και κυριότερο) τι προτείνεις ως λύση, αφού διαφωνείς ηθικά με την υιοθεσία ζώων και τη συμβίωσή τους με τον άνθρωπο."

Από αυτό πάντως, θεωρώ ότι δεν είχα καταλάβει και τόσο λάθος εξαρχής, προσέγγισα την άποψή σου ως εξής



Δε βλέπω πώς αυτό είναι τόσο διαφορετικό απ' αυτό που έγραψες. Δε γράφω "να εξαλειφθεί η υιοθεσία ζώων", γράφω "σιγά σιγά να εξαλειφθεί η υιοθεσία ζώων στα σπίτια". Όπως λες κι εσύ, σταδιακή επαναφορά στο φυσικό περιβάλλον. Εξακολουθώ να διαφωνώ για το "φυσικό περιβάλλον" της γάτας και του σκύλου αλλά δε θέλω να συνεχίσω να γίνομαι κουραστική και το λήγω εδώ.

Αρχικά πρέπει να αυξηθούν οι υιοθεσίες και αν είναι δυνατό να μεγιστοποιηθουν. Τα προηγούμενα που ανέφερες από το "είναι καλό σιγά σιγά να εξαλειφθεί η τάση των υιοθεσιών ζώων σε σπίτια" ήταν λάθος τρόπος προσέγγισης (αστείρωτες γάτες, φυσικός έλεγχος πληθυσμού από ατυχήματα, φόλες ή έλλειψη φαγητού), οπότε ο συλογισμος αυτος δε με εβρησκε σε καμία περίπτωση συμφωνο.

Για τη στείρωση θεωρώ ότι πρέπει να γίνεται και σε ζώα που ζουν σε χωριά, όχι μόνο στα εντός πόλεων.



Συμφωνώ απολύτως.

Αυτά από μένα, δε θα μονοπωλήσω περισσότερο την κουβέντα, επίσης δε θέλω να την κάνω να μοιάζει με αντιπαράθεση. Καλό βράδυ σε όλους και ευχαριστώ για τη συζήτηση.
Και εγώ. Καλή συνέχεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑΑΑΑ περα ως περα!

Εχω στειρωσει τη γατα μου απο το 2012 και τον τελευταιο χρονο στην γατοπαρεα μου εχει προστεθει ενας αρσενικος της γειτονιας.
Χθες συνεβη το εξης: ειχε στριμωξει τη δικια μου και δεν την αφηνε να φυγει, της εκανε απειλητικα κχχχχ και ΠΧ! (σαν να τον χτυπα ηλεκτρικο ρευμα) και η γατα απο την τρομαρα της κατουρησε τα πλακακια και μαζευτηκε στην ακρη..
επιπλεον, σημερα ηρθε με μακριες, ανθρωπινες τριχες να προεξεχουν απο το πωπουδακι της μαζι με περιττωματα (ασχετο-συγνωμη και για την περιγραφη αλλα εδω μεσα τα λεμε ολα για τις γατες).. υπαρχει περιπτωση να ζευγαρωνει ο αρσενικος με τη θηλυκια ακομα κι αν αυτη ειναι στειρωμενη; :-O
ευχαριστω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναταλια δεν νομιζω να γινεται αυτο που λες γιατι τα αρσενικα δεν βλεπουν με τετοιο ματι τις στειρωμενες γατες ,γιατι τους ειναι αδιαφορες λογω οτι δεν εχουν τη μυρωδια που εχουν οι γατες που αναζητουν συντροφο και δεν εχουν στειρωθει. Οσο για τις μακριες ανθρωπινες τριχες καθως φαινεται εκανε κακα θα ακουμπησε καπου και θα κολλησαν οι τριχες,μην ξεχνας αυτη την εποχη εχουμε ελαφρα τριχοπτωση στα μαλλια μας!!:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα εφαγε δικες σου τριχες απο το πατωμα. Το κανουν συνεχεια τα δικα μου και εχω δει τα περιττωματα τους ενωμενα με τριχες ουκ ολιγες φορες. Τα αστειρωτα αρσενικα ειναι κυριαρχικα, οποτε η επιθεση μαλλον οφειλοταν σε οριοθετηση της περιοχης του. Καλο ειναι να μην αφηνεις την γατα σου εξω γιατι εκτος απο πληγες που μπορει να αποκτησει απο τετοιους καβγαδες, μπορει να κολλησει θανατηφορα λοιμωδη νοσηματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
..κι εχει ερθει με αρκετες πληγες στο λαιμο, αφοτου ειχαν κλεισει βεβαια και μετα καταλαβα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Στείρωση γατούλας

Καλημέρα:). Φίλτατοι γατογονεις χρειάζομαι τα "φώτα" σας. Όπως έχω ξαναπεί τον μικρό μας τον Garfield τον σπειρώσαμε τέλη Μαΐου σε ηλικία περίπου 7 μηνών. Ο γιατρός του είχε κάνει ένα τεστ προ-νάρκωσης για παν ενδεχόμενο, η επέμβαση έγινε χωρίς παρατράγουδα (ούτος ή άλλος είναι μια σχετικά εύκολη επέμβαση στα αρσενικά) ξενυχτήσαμε τα δυο πρώτα βράδια για να τον προσέχουμε και τέλος καλό, όλα καλά! Στα δια ταύτα! Η τριανταφυλλένια μας, η Lagertha, 10 Δεκεμβρίου γίνεται 7 μηνών. Η μικρή μας πέρασε αρκετά από όταν γεννήθηκε. Η μαμά της την παράτησε μωρό, στην συνέχεια είχαμε την ιστορία με την διατροφή της μέχρι να καταλάβουμε ότι έχει δυσανεξία στα δημητριακά (πλέον τρέφονται και τα δυο με ολιστικές-βιολογικές τροφές) και το κερασάκι στην τούρτα, η αντίδραση στο αντιλυσσικό εμβόλιο (είχε εμφανίσει ένα οζίδιο στο σημείο του εμβολιασμού, που ευτυχώς υποχώρησε). Πλέον είναι ένα υγιέστατο, δραστήριο, χαδιαρικο μωρό. Η σύζυγος θέλει να την στειρώσουμε αλλά εγώ παρόλο που με το αντράκι μας δεν το είχα σκεφτεί καθόλου, κάπου διστάζω! Καταρχάς γνωρίζω ότι είναι πιο δύσκολη η επέμβαση στις γατούλες. Δεύτερον έχει περασει πολλά. Όχι να πάει στον κτηνίατρο, ούτε την λέξη δεν θέλει να ακούσει! Εξαφανίζεται σε χρόνο ρεκόρ! Τι να κάνουμε; Από την εμπειρία σας, σαν παλιότεροι γατογονεις τι προτείνεται; Είναι απαραίτητη η στείρωση της μιας και είναι indoor και έξω βγαίνουν μόνο όταν έχει καλό καιρό και πάντα με λουράκι; Εάν δεν την στειρώσουμε η ζωή μαζί της (εννοώ από πλευράς φασαρίας όταν θα έχει οίστρο) θα είναι ανυπόφορη; Και τέλος, εάν το αποφασίσουμε υπάρχει περίπτωση επιπλοκών λογω της αντίδρασης που είχε κάνει στο εμβόλιο; Σας κούρασα, αλλά όποια βοήθεια, καλοδεχούμενη!
Υ.Γ. Εάν υπάρχει στην Θεσσαλονίκη κάποιο πιο εξειδικευμένο κέντρο, προτιθέμεθα να πάμε και εκεί, μιας και είναι η κοντινότερη στα Ιωάννινα μεγάλη πόλη.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων
20068_1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • Εικόνα 068.jpg
    Εικόνα 068.jpg
    690,9 KB · Εμφανίσεις: 48
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Καλή σου μέρα και...δεν χρειάζεται να πω οτι η Lagertha είναι ένα κουκλί, μια καλλονή!:inlove:
Και πόσο όμορφη η εικόνα της θαλπωρής, πλάι στο τζάκι να μας προετοιμάζει για τις γιορτές των Χριστουγέννων που πλησιάζουν :santa:

Ωστόσο, θα συμφωνήσω με τη σύζυγό σου, οτι έφτασε ο καιρός η κοπελούδα σας να στειρωθεί, επειδή ακριβώς έχει περάσει πολλά και δεν θέλετε να ταλαιπωρηθεί άλλο. Δεν έχει σημασία που είναι indoor-cat, γιατί δεν είναι μόνο το θέμα μην έρθει σε επαφή με άλλα γατιά και κολλήσει κάποια ασθένεια. Είναι για την υγεία της, επειδή οι ορμόνες οταν συμβαίνουν απανωτοί οίστροι χωρίς να υπάρχει σεξουαλική συνεύρεση, συσσωρεύονται στον οργανισμό με αποτέλεσμα να παίζουν άσχημα παιχνίδια (πυόμητρα, όγκοι κλπ)με πιθανότητα να κινδυνέψει και η ίδια της η ζωή:worry:
Κι η δική μου από μωράκι που την υιοθέτησα ζει αποκλειστικά μέσα στο διαμέρισμα, αλλά όταν έφτασε 6 μηνών τη στείρωσα.
Ναι, ήξερα οτι θα ταλαιπωρηθεί κάπως, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο "τίμημα" που θα πληρώναμε αν την αφήναμε αστείρωτη.
Το αστείρωτο ζώο υποφέρει, ακόμα κι αν δεν διαμαρτύρεται με φωνή, διαμαρτύρεται "σιωπηλά" ο οργανισμός του.
Δες λίγο αυτό το άρθρο και θα καταλάβεις γιατί η στείρωση σε γάτες που ζουν μαζί μας, δεν είναι επιλογή, αλλά μονόδρομος.

Και με το καλό, χωρίς δισταγμό να προχωρήσετε. :)
Όσο για κτηνιάτρο καλό στη Θεσ/νίκη δες αυτό το θέμα με "φρέσκιες" απαντήσεις (# 373)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Θα συμφωνησω με την Αλεξανδρα ,οτι πρεπει να στειρωθει για το καλο της υγειας της.Αλλα να φροντισετε να ειναι πεπειραμενος ο γιατρος γιατι στα θηλυκα θελει λιγη προσοχη παραπανω η επεμβαση.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top