Θα σου απαντήσω, αν και τα έχω γράψει, για να είναι συγκεντρωμένη η θέση μου εδώ.
Το πρόβλημα ύπαρξης αδεσποτων ζώων που τριγυρνανε αποστεωμενα στους δρόμους των πόλεων, τρώνε από τα σκουπίδια και σκοτώνονται από αυτοκίνητα και φολες, το δημιουργήσαμε εμείς. Διότι πριν χιλιάδες χρόνια ξεκινήσαμε να εξημερώνουμε ζώα που ανοίκουν στη φύση και συνεχίζουμε να το κάνουμε με όλο και περισσότερα είδη. Τα αρπαζουμε από το φυσικό τους περιβάλλον, διαταρασοντας τις ισορροπίες του, με σκοπό να μας κρατάνε συντροφιά. Το κάνουμε για εμάς και όχι για εκείνα, χωρίς να σκεφτόμαστε ή να μας ενδιαφέρει αν εκείνα υπάρχουν για να ζουν κλειδωμένα σε σπίτια, μπαλκόνια, κλούβες, κλουβια κλπ. Χωρίς να αναλογιζομαστε πως μια γάτα μη στειρωμενη θα υποφέρει αν βρίσκεται κλειδωμένη στο διαμέρισμα μας. Διότι σήμερα όταν τα βαρεθούμε τα πετάμε στο δρόμο, ή πετάμε στα σκουπίδια τα παιδιά τους επειδή "τολμισαν" να ικανοποιησουν την βιολογική ανάγκη για αναπαραγωγή που έχει κάθε ων.
Οι συνέπειες για εκείνα είναι ότι τους αφαιρούμε το ένστικτο της αναπαραγωγής και της μητρότητας που αποδεδειγμενα έχουν (αναφέρω το γιατί σε προηγούμενο μηνυμα μου). Για τον άνθρωπο είναι ηθικές, εφόσον τις αντιλαμβάνεται ως τέτοιες, αλλιώς απλά τις αγνοεί.
Ναι μεν αν δεν ειχαν εξημερωθεί οι γάτες δεν θα υπήρχαν σήμερα αδέσποτες παντού με ο,τι αυτό συνεπάγεται για την ευζωία τους, από την άλλη όμως κάποια πράγματα απλά συνέβησαν στην ιστορία της ανθρωπότητας πριν χιλιάδες χρόνια και δεν ανατρέπονται, οπότε το χρήσιμο και το "σημαντικό" (από άποψη πρακτικής σημασίας) είναι να σκεφτούμε τι κάνουμε τώρα. Οι γάτες αφού το πιάνεις από εκεί δεν εξημερώθηκαν για να κρατάνε συντροφιά στον άνθρωπο, αλλά κυρίως για να τον βοηθάνε στην επιβίωση του κυνηγώντας τα τρωκτικά που έτρωγαν τις σοδειές του. Άλλωστε εκείνα τα χρόνια ο άνθρωπος δε φαίνεται να εκτιμά τόσο τη συντροφιά των ζώων, αφού μάλλον τον ενδιέφερε να εκμεταλλευτεί τις ιδιότητες κάποιων ζώων που θα τον βοηθούσαν να επιβιώσει. Ναι οκ αυτό ίσως είναι κάπως κατακριτέο σήμερα, αλλά είναι λάθος να αξιολογούμε τέτοιες συμπεριφορές με τα σημερινά δεδομένα, στον αγώνα για απλή επιβίωση τέτοιες πράξεις ήταν αναγκαίες και εν πάσει περιπτώσει αναμενόμενες και λογικές.
Απο εκεί και πέρα όλοι εδω μέσα υπεραγαπάμε τις γάτες μας και μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η ευζωία τους. Προσωπικά δε με αφήνει καθόλου αδιάφορη ο προβληματισμός για το κατά πόσο είναι ευτυχισμένη μια γάτα που ζει σε ένα διαμέρισμα. Ωστόσο, ο γάτος μου- οπως και οι γάτες πολλών άλλων μελών- πριν τον υιοθετήσω ήταν αδέσποτος και φοβικός, ζούσε για την ακρίβεια σε ένα στενό και δεν εφευγε από εκεί, κρυβόταν συνέχεια σε ένα εγκαταλειμμένο παμβρώμικο σπίτι, έτρωγε ξύλο από τις υπόλοιπες γάτες που φυσικά δεν τον άφηναν και να φάει ο,τι έριχναν οι κάτοικοι εκεί, γενικά ζούσε τρομοκρατημένος και άρρωστος τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του. Δεν ήθελα να υιοθετήσω γάτα στο διαμέρισμα, ήθελα να περιμένω μέχρι να μείνω σε κάποιο σπίτι που θα έχει αυλή κι όμως τον υιοθέτησα για να τον σώσω, ήταν δεδομένο ότι είχε λίγα χρόνια ίσως και λίγους μήνες ζωής μπροστά του. Και φυσικά και τον στείρωσα κυρίως για να είναι το ζώο ευτυχισμένο και να μην προσπαθεί όλη την ώρα να δραπετεύσει για να ζευγαρώσει (πιθανότατα θα τραυματιζόταν ή θα πέθαινε στην πορεία). Για αυτόν έγιναν λοιπόν όλα αυτά, όχι για κάποια δική μου εγωιστική ανάγκη.
Τι θα συνέβαινε σε ένα τέτοιο ζώο στη φύση αν μιλούσαμε πχ για αγριόγατες? Θα ζούσε τη σύντομη ζωή του και θα πέθαινε πιθανότατα τραυματισμένο από άλλα. Αυτό όμως σαν πληροφορία μου είναι άχρηστο γιατί ακριβώς επειδή οι γάτες είναι κατοικίδια, εξημερωμένα ζώα ΕΜΕΙΣ είμαστε υπεύθυνοι για τις ζωές τους, όχι η "φύση" και οι νόμοι της. Η φύση πχ προστάζει τους αρσενικούς γάτους να κομματιάζουν στην κυριολεξία τα νεογέννητα γατάκια που δεν είναι δικά τους, αυτό είναι κάτι που αποδεχόμαστε εμείς για τις γάτες μας? Τις πηγαίνουμε στον κτηνίατρο όταν είναι άρρωστες, δεν λέμε "α η φύση θα επιληφθεί του θέματος και αν δεν αντέξει ας πεθάνει για ελεγθεί και ο πληθυσμός".
Κανείς δε λέει οτι το διαμέρισμα είναι ένα ιδανικό μέρος για μια γάτα. Γιαυτό και εμείς που αγαπάμε τις γάτες προσπαθούμε να ικανοποιούμε τα ένστικτα και τις ανάγκες της όπως μπορούμε. Παίζοντας μαζί της, αγοράζοντας τα απαραίτητα αξεσουάρ κτλ. Και συνήθως βλέπεις γάτες ευτυχισμένες όταν οι ιδιοκτήτες τους νοιάζονται για αυτές.
Το ζήτημα είναι επομένως όχι η εξημέρωση της γάτας και πως θα την ανατρέψουμε (ουτοπικό θέμα) αλλά στη σημερινή κατάσταση πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τις ζωές τους. Και η απάντηση είναι ΣΤΕΙΡΩΣΗ και πάλι στείρωση. Μόνο με τις συστηματικές στειρώσεις βελτιώνεται η κατάσταση με τα αδέσποτα και τα δεσποζόμενα σε όλες τις προβληματικές πτυχές της. Για αυτές όχι για εμάς, είναι σαφές αυτό.
Ως προς το ηθικό θέμα της αφαίρεσης του ενστίκτου της αναπαραγωγής, η γνώμη μου είναι οτι πρόκειται και πάλι για ουτοπική συζήτηση. Το ένστικτό τους αυτό υπονομεύει κατά πολυ την ευζωία τους για μην αρχίσω με τις συνέπειες που έχει ο υπερπληθυσμός τους. Άλλωστε να μην ξεχνάμε οτι η αναπαραγωγική διαδικασία των γατιών δεν είναι ίδια με τις αγριόγατες. Λόγω της εξημέρωσης τους έχει αλλάξει και η συχνότητα του οίστρου τους και ο αριθμός των μικρών που γεννάνε. Ιδανικές καταστάσεις και λύσεις δεν υπάρχουν νομίζω, ζυγίζουμε τις καταστάσεις και κάνουμε ο,τι είναι καλύτερο για αυτές.
